วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การกระตุกของเสียงเป็นตัวบอกถึงคุณภาพของเสียง ซึ่งมีผลมาจากปริมาณการสูญหายของเฟรมเสียงที่ส่งผ่านบนเครือข่ายเฟรมรีเลย์ การกระตุกของเสียงนั้นเกิดจาก การที่เฟรมเสียงเดินทางไปถึงอุปกรณ์ปลายทางล่าช้ากว่าเวลาที่กำหนด ซึ่งมีผลมาจากเฟรมข้อมูลที่ส่งร่วมอยู่ในช่องสัญญาณเดียวกับเฟรมเสียงนั้น มีขนาดใหญ่ไม่เหมาะสมกับความเร็วในการส่ง การลดอัตราการกระตุกของเสียงทำได้โดยการลดขนาดของเฟรมข้อมูลให้เล็กลง แต่จะทำให้ประสิทธิภาพในการส่งข้อมูลลดลงด้วย อีกวิธีคือการหน่วงเวลาในการแปลงกลับเป็นเสียง ซึ่งมีอัลกอลิทึ่มที่ใช้กำหนดเวลาหน่วงอยู่สองแบบคือ แบบที่ใช้ช่วงเวลาหน่วงแบบคงที่ และแบบที่มีช่วงเวลาหน่วงแปรผัน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ผู้วิจัยได้ใช้เครือข่ายระยะไกล ของธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) เป็นกรณีศึกษา และสร้างโปรแกรมจำลองการทำงานของเครือข่ายเฟรมรีเลย์ของ ธ.ก.ส. เพื่อวิเคราะห์หาค่าความหน่วงในการกำหนดเวลาแบบคงที่ และทดลองขนาดของเฟรมข้อมูลที่เหมาะสม จากการทดลองพบว่าค่าความหน่วงที่เหมาะสมคือ 71 มิลลิวินาที และค่าขนาดเฉลี่ยของเฟรมข้อมูลที่เหมาะสมคือ 198 ไบต์ หลังจากนั้นผู้วิจัยได้ใช้โปรแกรมจำลองที่มีการหน่วงเวลาแบบแปรผัน เพื่อทดสอบเปรียบเทียบคุณภาพของเสียงกับการทดลองที่มีการหน่วงเวลาแบบคงที่ จากการทดลองพบว่า การหน่วงเวลาแบบแปรผันจะให้อัตราการสูญหายของเฟรมน้อยกว่าการหน่วงเวลาแบบคง ที่ 2% สุดท้ายนี้ผู้วิจัยได้ทดลองส่งข้อมูลและเสียงผ่านเครือข่ายจริง เพื่อวัดคุณภาพของเสียงโดยใช้มาตรฐานการทดสอบ ITU P.800 (Mean opinion score) พบว่าขนาดของเฟรมข้อมูลเฉลี่ยที่ได้คะแนนการทดสอบ อยู่ในช่วงดีเหมาะสมสำหรับเครือข่ายของ ธ.ก.ส. เท่ากับ 198 ไบต์ ซึ่งสอดคล้องกับผลการทดลองที่ใช้โปรแกรมจำลอง