การวิจัยเชิงทดลองแบบแฟคตอเรียลนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรม การจัดการภาวะวิกฤตชีวิตตามแนวตะวันออก ที่มีต่อการรับรู้ภาวะวิกฤตชีวิต 2) ศึกษาปฏิสัมพันธ์ร่วมระหว่าง ลักษณะทางจิตสังคมและโปรแกรมการจัดการภาวะวิกฤตชีวิต ที่มีต่อการรับรู้ภาวะวิกฤตชีวิต และ3) ศึกษาน้ำหนักของตัวแปรในการทำนาย ความสุขใจ กลุ่มตัวอย่างได้มาจาก การสำรวจมารดาเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร ในช่วงอายุ 35-55 ปี จำนวน 334 คน และคัดเลือกผู้ที่มีคะแนนการรับรู้ภาวะวิกฤตชีวิตสูงกว่าค่าเฉลี่ยและสมัครใจเข้าโปรแกรมพร้อมสุ่มเข้ากลุ่ม โดยมีผู้เข้าร่วมครบทุกกิจกรรมรวม 24 ชั่วโมงในกลุ่มทดลอง 32 คนและกลุ่มควบคุม 40 คน เก็บข้อมูล 3 ครั้งได้แก่ ก่อนอบรมและหลังอบรมทันทีและวัดความสุขใจภายหลังอบรม 3 เดือน มีตัวแปรจิตสังคมเป็นตัวแบ่งกลุ่มได้แก่ บุคลิกภาพแบบหวั่นไหว การควบคุมตนและการได้รับการสนับสนุนทางสังคม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบหลายตัวแปร (MANOVA) และการถดถอยพหุคูณ (Multiple regression) ผลการวิจัยสรุปว่า 1. หลังการทดลองพบว่า สตรีกลุ่มทดลองที่ได้รับการฝึกอบรมด้วยโปรแกรมการจัดการภาวะวิกฤตชีวิตด้วยตนเองตามแนวตะวันออก มีคะแนนการรับรู้ภาวะวิกฤตชีวิตโดยรวมและรายด้าน การเผชิญปัญหาแบบมุ่งปรับอารมณ์และการปรับตัวที่ไม่เหมาะสมต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ส่วนด้านความเครียดไม่แตกต่างและภายหลังการทดลองในกลุ่มทดลองมีคะแนน การรับรู้ภาวะวิกฤตชีวิตโดยรวมต่ำกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 2. ไม่พบปฏิสัมพันธ์ร่วมระหว่างบุคลิกภาพแบบหวั่นไหว การสนับสนุนทางสังคมและการควบคุมตนกับโปรแกรมการจัดการภาวะวิกฤตที่มีต่อการรับรู้ภาวะวิกฤตชีวิตโดยรวม และรายด้าน 3. การปรับตัว การเผชิญปัญหาแบบมุ่งปรับอารมณ์และความเครียดทำนายความสุขใจของสตรีได้ร้อยละ 41.1 และมีน้ำหนักอิทธิพลในการทำนายความสุขใจได้เท่ากับ 0.741, 0.185 และ 0.021 ตามลำดับ The main objectives of this factorial experiment research were : 1) to study the effectiveness of Managing Life Crisis Management Program (MLCP) in the oriental way towards life crisis perception of married, 2) to investigate an interaction between social psychological characteristics and MLCP affecting life crisis perception, and 3) to study the loadings of the variables predicting the well-being. Subjects were derived from surveying the 334 sixth graders’ mothers, age of 35-55 years from schools under the Bangkok Metropolis; and choosing ones who had their life crisis perception score higher than the average and voluntarily participated program. These subjects were randomly selected and assigned 32 persons participated in the 24 hours all activities as the experimental group, and 40 persons as the controlled one. Data collection were conducted 3 times: before training, immediately after training and only the well-being after training for 3 months. The stratified variables were social psychological variable consisted of neuroticism personality, self control and social support. Data were analyzed by MANOVA and multiple regression. The research findings were as follows: 1) After training, the experimental group who were trained with MLCP in oriental way got the total and component wise life crisis perception, emotion oriented coping, and adapting lower scores at 0.05 of statistical significant level than the control group. But there was no difference in terms of stress with the control group. And after training the experimental group got the total life crisis perception score lower than before training, 2) There were no interaction among neuroticism personality, social support, self control and training program neither on a total nor component wise life crisis perception and 3) The adapting, problem coping focused emotion, and stress variable predicted well-being of participants at 41.1 % . These variables influenced on well-being by effect size of (β) 0.741, 0.185 and 0.021 respectively