วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาวิเคราะห์ โครงสร้างการจัดองค์การ ยุทธศาสตร์และกลยุทธ์ขององค์การ ปลดปล่อยอิสระภาพรัฐปัตตานี (ขบวนการพูโล) ตลอดจนวิเคราะห์ปัจจัยสำคัญในการปรับเปลี่ยนโครงสร้าง ยุทธศาสตร์และกลยุทธ์ของขบวนการนี้ ผลการวิจัยพบว่า ขบวนการพูโลได้นำยุทธศาสตร์มวลชนปฏิวัติมาใช้ ในการต่อสู้ ซึ่งดำเนินการทั้งทางการเมืองและการทหาร มาตั้งแต่ พ.ศ. 2511 ถึงปัจจุบัน กลยุทธ์หลักที่ขบวนการ ใช้ในการต่อสู้ คือ การรบแบบกองโจรและการก่อการร้าย การถดถอยทางุอุดมการณ์ทำให้ขบวนการพูโลเปลี่ยน โครงสร้างใหม่แยกออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มพูโลเก่า และกลุ่มพูโลใหม่ สำหรับกลุ่มพูโลใหม่ยังได้แบ่งแยกออก จากกันเป็น 2 ส่วน คือ กลุ่มหะยีบือโด และกลุ่มอาบูญีฮาดโดยทุกกลุ่มเป็นอิสระไม่ขึ้นการบังคับบัญชาต่อกัน การสนับสนุนจากต่างประเทศและการดำเนินการทางการเมืองของฝ่ายรัฐบาล เป็นปัจจัยหลักที่สำคัญที่ก่อให้เกิด การเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างของขบวนการพูโล ขณะที่การปรับกลยุทธ์ของขบวนการเกิดจากปัจจัยการปฏิบัติ ทางทหารของฝ่ายรัฐบาลเป็นสำคัญ นอกจากนี้การรุกทางการเมืองของรัฐบาลยังเป็นปัจจัยเงื่อนไขที่ทำให้ขบวน การพูโล ต้องปรับยุทธศาสตร์มวลชนกับไปอยู่ในขั้นป้องกันทางยุทธศาสตร์ และปรับแนวทางการต่อสู้ไปเน้นทาง การเมืองและสังคมจิตวิทยาเป็นหลัก