วิทยานิพนธ์ (น.ม.)-- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศไทย ได้พัฒนาอย่างรวดเร็วนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 เป็นต้นมา ดังนั้นในการประกอบธุรกิจการค้า หรือความสัมพันธ์ติดต่อระหว่างบุคคลจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการแสดงและรับรองเอกสาร สัญญา เพื่อแสดงถึงฐานะ อำนาจ สิทธิ หน้าที่ และความรับผิดชอบของบุคคลที่เกี่ยวข้อง ไม่ว่าทางการค้า หรือฐานะส่วนตัว เพื่อให้กิจการต่างๆ ดำเนินไปโดยความเรียบร้อย สะดวก รวดเร็ว ในต่างประเทศจึงมีวิชาชีพหนึ่งที่เข้ามารับผิดชอบงานด้านการรับรองเอกสาร การรับรองลายมือชื่อ ถึงความถูกต้อง ความสมบูรณ์ให้แก่ประชาชน เพื่อให้เอกสารเหล่านั้นเป็นหลักฐานที่เชื่อถือ และเป็นที่ยอมรับทั้งในหน่วยงานภาครัฐและเอกชน ไม่ว่าภายในประเทศหรือในต่างประเทศ ผู้ที่มาประกอบอาชีพนี้เรียกว่า "โนตารีปับลิก" เป็นวิชาชีพของนักกฎหมายที่มีความเก่าแก่และมีมานานแล้ว ซึ่งในประเทศไทยได้มีบุคคลประกอบวิชาชีพและให้บริการแก่สาธารณชนเช่นเดียวกับโนตารีปับลิก แต่ยังไม่มีกฎหมายมารองรับ ทำให้การดำเนินการต่างๆ เป็นไปอย่างไม่มีระบบและไม่มีการควบคุมดูแลที่ถูกต้อง ดังนั้น ผู้เขียนจึงได้ศึกษาถึงปัญหาและความจำเป็นต่างๆ ที่เกิดขึ้นและได้ศึกษาหาแนวทางในการออกกฎหมายการจัดตั้งระบบงานโนตารีปับลิกขึ้นในประเทศไทย โดยศึกษาเปรียบเทียบจากกฎหมายและประสบการณ์ของบางประเทศ เช่น อังกฤษ สาธารณรัฐประชาชนจีน ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา เพื่อนำมาปรับใช้และหารูปแบบกฎหมายที่เหมาะสมกับสังคมไทยพร้อมกับเสนอแนะในหลักการสำคัญต่างๆ เช่นการจัดรูปแบบองค์กรควบคุม คุณสมบัติและการคัดเลือกบุคคล การฝึกอบรม ขอบเขต อำนาจหน้าที่ ความรับผิดของโนตารีปับลิก เพื่อนำมาใช้บังคับในประเทศไทยโดยได้คำนึงถึงวัฒนธรรม สังคม เศรษฐกิจ ตลอดจนการปฏิบัติที่เป็นอยู่ในปัจจุบันเพื่อให้มีความเหมาะสมและสอดคล้อง ซึ่งเป็นข้อพิจารณที่สำคัญประการหนึ่ง