วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอโพรโทคอลการจัดสรรเส้นทางบนพื้นฐานประสิทธิภาพของพลังงาน สำหรับโครงข่ายแอดฮอก เพื่อทำให้โครงข่ายใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพและมีอายุการใช้งานนานที่สุด ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้นำเสนอโพรโทคอล การจัดสรรเส้นทางขึ้นมา 2 โพรโทคอล โพรโทคอลแรกที่นำเสนอคือ โพรโทคอลการจัดสรรเส้นทางแบบใช้พลังงานต่ำที่สุด โดยมีเป้าหมายทำให้โครงข่ายมีการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อทำให้โครงข่ายมีอายุการใช้งานที่เพิ่มขึ้น เป็นวิธีที่ นำเอาพลังงานในส่วนของการควบคุมการเข้าถึงตัวกลางมาพิจารณา ซึ่งเป็นพลังงานที่สูญเสียเนื่องจากการส่ง การรับ การส่ง แพ็กเกต ในกรณีเกิดการชนของแพ็กเกตและการได้ยินแพ็กเกตจากโนดรอบข้าง รวมทั้งผลกระทบของกำลังงานที่โนดข้างเคียง ใช้ ซึ่งส่งผลกระทบทำให้เกิดการชนของแพ็กเกต เส้นทางที่ถูกใช้จะเป็นเส้นทางที่มีการใช้พลังงานต่ำที่สุด โพรโทคอลที่นำเสนอ แบบที่สองเป็นโพรโทคอลการจัดสรรเส้นทางแบบผสม โดยการนำเอาข้อดีของโพรโทคอลการจัดสรรเส้นทางแบบใช้พลังงาน ต่ำที่สุด และโพรโทคอลการจัดสรรเส้นทางแบบยืดอายุการใช้งานของโครงข่ายมากที่สุดที่คำนึงถึงระดับพลังงานที่เหลือของ โนดมาพิจารณเข้าด้วยกัน เพื่อทำให้โครงข่ายมีอายุการใช้งานได้นานที่สุด โดยโพรโทคอลนี้เลือกเส้นทางที่ทำให้โครงข่าย สูญเสียพลังงานต่ำที่สุด และขณะเดียวกันก็เป็นเส้นทางที่ประกอบด้วยโนดที่มีอายุการใช้งานในระดับที่สูง ซึ่งวิทยานิพนธ์นี้ ได้นำเสนอโพรโคทอลการจัดสรรเส้นทางแบบผสมไว้ 2 แบบ โดยแบบแรกเป็นการนำค่าระดับพลังงาน ที่เหลือของโนดในแต่ละ เส้นทางมาเป็นค่าประวิงเวลาก่อนที่จะส่งแพ็กเกต โนดปลายทางจะทำการเลือกเส้นทางที่มีการใช้ พลังงานต่ำที่สุด ส่วนแบบที่สอง จะเป็นการนำค่าพลังงานที่คำนวณได้ในส่วนของการควบคุมการเข้าถึงตัวกลางมา พิจารณาพร้อมๆ กับค่าระดับของพลังงาน ที่เหลือของโนด โดยเส้นทางที่ถูกเลือกใช้ จะเป็นเส้นทางที่มีการใช้พลังงานต่ำ ซึ่งจากผลทดสอบพบว่าโพรโทคอล การจัดสรร เส้นทางที่ได้นำเสนอแบบผสมทั้งสองวิธีให้ประสิทธิภาพในด้านต่างๆ ดีกว่าแบบอื่นที่นำมาเปรียบเทียบ เนื่องจากโพรโทคอล ที่นำเสนอสามารถลดพลังงานที่ใช้ในเส้นทางได้