วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

งานวิจัยนี้ได้ติดตามประชากร Acinetobacter sp. ในระบบบำบัด Three-Stage Phoredox ชนิดทนต่อโซเดียมคลอไรด์ 2% โดยใช้อาหารแข็ง Herellea ที่พัฒนาให้จำเพาะต่อ Acinetobacter sp. โดยเติมยาปฏิชีวนะ พบว่าประชากร Acinetobacter sp. ลดลงและหมดจากระบบใน 46 ชั่วโมง หลังเลี้ยงเชื้อในระบบ ภายหลังศึกษาภาวะที่เหมาะสมต่อการเจริญของ Acinetobacter sp. ในขวดเขย่าพบว่าน้ำเสียสังเคราะห์ต้องมีค่ากรดด่างมากกว่า 6.0 ปริมาณ โซเดียมคลอไรด์น้อยกว่า 3% Acinetobacter sp. จึงจะเจริญได้ Acinetobacter sp. สามารถสะสมฟอสเฟตได้ดีตลอดการเจริญเมื่อน้ำเสียสังเคราะห์มีคาร์บอนและฟอสเฟตสมบูรณ์ และความสามารถสะสมฟอสเฟตเฉพาะเซลล์จะลดลงเมื่อเปอร์เซ็นต์โซเดียมคลอไรด์สูงขึ้น ภายหลังติดตามประชากร Acinetobacter sp. ในระบบบำบัด Three-Stage Phoredox ชนิดทนต่อโซเดียมคลอไรด์ 1.5% พบว่า Acinetobacter sp. ไม่สามารถจะอยู่ในระบบร่วมกับจุลินทรีย์อื่นได้และหมดจากระบบใน 46 ชั่วโมง ภายหลังเลี้ยงเชื้อ เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ของเอนไซม์บางชนิด กับการสะสมฟอสเฟต ในระยะการเจริญต่างๆ กันพบว่า เอนไซม์อัลคาไลน์ฟอสฟาเตส และโพลีฟอสเฟตไคเนส มีกิจกรรมจำเพาะสูงสุดใน phosphate starved cell คือ 0.64, 4.67 ยูนิต/มก. โปรตีนตามลำดับ อัลคาไลน์ฟอสฟาเฟตมีปริมาณน้อยไม่แตกต่างกันในแต่ละช่วงการเจริญ คือ 0.093, 0.095, 0.070 ยูนิต/มก. โปรตีน ในเซลล์ระยะ mid log phase (MLP), late log phase (LLP), initial declined phase (IDP) ตามลำดับ และพบว่าโพลีฟอสเฟตไคเนส มีแนวโน้มกิจกรรมจำเพาะเพิ่มขึ้นตลอดการเจริญ คือ 0.87, 1.54, 1.75 ยูนิต/มก. โปรตีนในเซลล์ระยะ MLP, LLP, IDP ตามลำดับ ขณะที่เอนไซม์โพลีฟอสเฟต : เอเอ็มพี ฟอสโฟทรานส์เฟอร์เรส มีกิจกรรมจำเพาะในเซลล์ระยะต่างๆ ไม่ค่อยต่างกัน คือ 2.46, 2.65, 22.33, 2.26 ยูนิต/มก. โปรตีน ใน phosphate starved cell, MLP, LLP, IDP ตามลำดับ