วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในการสอนวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ด้วยคอมพิวเตอร์ช่วยบูรณาการการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม ที่กำลังศึกษาในภาคปลาย ปีการศึกษา 2545 จำนวน 24 คน ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ โดยเรียนจากคอมพิวเตอร์ในลักษณะเว็บเพจ จำนวน 4 ครั้งๆ ละ 1 คาบเรียน โดยเก็บข้อมูลก่อนและหลังการทดลองด้วยแบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ และแบบสอบถามความคิดเห็น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการทดสอบค่าที (t-test) ค่าเฉลี่ย ([Mean] ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for Windows เพื่อทดสอบสมมติฐานที่ตั้งไว้ ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการสอนวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ด้วยคอมพิวเตอร์ช่วยบูรณาการการเรียนของนักเรียนเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ คือ ผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยการทดสอบค่าสถิติที (t-test) แล้วพบว่าความแตกต่างกัน โดยคะแนนของผลสัมฤทธิ์หลังเรียน ([Mean] = 32.08) สูงกว่าก่อนการเรียน ([Mean] = 11.46) 2) ด้านความคิดเห็นต่อการสอนวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ด้วยคอมพิวเตอร์ช่วยบูรณาการการเรียนแบ่งออกเป็น 3 ตอน ดังนี้ ตอนที่ 1 ความคิดเห็นด้านความพึงพอใจต่อการใช้เว็บเพจในการเรียนการสอนประวัติศาสตร์ศิลป์ อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ([Mean] = 3.61) ตอนที่ 2 ความคิดเห็นด้านการนำเว็บเพจไปใช้ในการเรียนการสอนประวัติศาสตร์ศิลป์ อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ([Mean] = 3.92) ตอนที่ 3 ความคิดเห็นด้านความเหมาะสมของการใช้เว็บเพจกับลักษณะรายวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก ([Mean] = 3.92) สรุปว่า ผู้เรียนมีความคิดเห็นต่อการสอนวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ด้วยคอมพิวเตอร์ช่วยบูรณาการการเรียน อยู่ในระดับที่เห็นด้วยมาก ([Mean] = 3.85)