วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ เพื่อศึกษาผลด้านความเข้าใจในการอ่าน ความสามารถในการเล่าเรื่องและความสนใจในการอ่านของนักเรียนระดับประถมศึกษาที่มีความสามารถในการอ่านภาษาไทยต่างกัน ระหว่างนักเรียนที่ได้รับการสอนตามกระบวนการสอนอ่านแบบปฏิบัติการกับนักเรียนที่ได้รับการสอนตามแนวทางการสอนในคู่มือครูของกรมวิชาการ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 4 ห้องเรียน และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 4 ห้องเรียน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบเจาะจง แล้วใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมในชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 อย่างละ 2 ห้องเรียน และในชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 อย่างละ 2 ห้องเรียน โดยใช้เวลาในการสอน 8 สัปดาห์ ผลการวิจัยเป็นดังนี้ 1. นักเรียนกลุ่มทดลองชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีความเข้าใจในการอ่านไม่สูงกว่ากลุ่มควบคุมมีความสามารถในการเล่าเรื่องและความสนใจในการอ่านสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนกลุ่มทดลองชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 มีความเข้าใจในการอ่านหลังการเรียนไม่สูงกว่ากลุ่มควบคุมทุกระดับความสามารถ มีความสามารถในการเล่าเรื่องหลังการเรียนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกระดับความสามารถ และมีความสนใจในการอ่านหลังการเรียนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เฉพาะนักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านระดับปานกลางและต่ำ 3. นักเรียนกลุ่มทดลองชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีความเข้าใจในการอ่าน ความสามารถในการเล่าเรื่องและความสนใจในการอ่านสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. นักเรียนกลุ่มทดลองชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีความเข้าใจในการอ่านหลังการเรียนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เฉพาะนักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านระดับสูง มีความสามารถในการเล่าเรื่อง หลังการเรียนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกระดับความสามารถ และมีความสนใจในการอ่านหลังการเรียนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เฉพาะนักเรียนที่มีความสามารถในการอ่านระดับปานกลางและต่ำ