วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ศึกษาผลของการปรับเปลี่ยนรูปแบบปากทางออก ที่มีต่อลักษณะการกระจายตัวของเจ็ทระนาบ (Plane jet) และเจ็ทระนาบแบบวิ่งชนผนัง (Impinging plane jet) โดยการปรับเปลี่ยนรูปแบบปากทางออกของเจ็ททั้งสองแบบนั้น ใช้โหลบรูปทรงคล้ายปิรามิดซึ่งมีความยาวคาบต่างกันสองค่าคือ 2 และ 4 เท่าของขนาดความกว้างปากทางออกเจ็ท (h) ตามลำดับ โดยในงานวิจัยนี้พิจารณาผลการกระจายตัวของอุณหภูมิของเจ็ทร้อนทั้งสองแบบ จากผลการทดลองในส่วนของการลดลงของสัมประสิทธิ์อุณหภูมิ (CTG) นั้นพบว่า ในแนวฐานโหลบชนกันนั้นการลดลงของอุณหภูมิลดลงอย่างมีความต่อเนื่อง ในขณะที่ลักษณะการลดลงของอุณหภูมิในแนวยอดโหลบชนกันนั้น เกิดมีจุดอุณหภูมิต่ำสุดและสูงสุดในบริเวณ Near field และในบริเวณ Near field นี้อุณหภูมิจะลดลงเร็วกว่าหากเปรียบเทียบกับกรณีไม่ติดโหลบ เมื่อพิจารณาผลการกระจายตัวของอุณหภูมิในแนวแกนยาว ของหน้าตัดทางออกเจ็ทที่ตำแหน่งต่างๆตามแนวการไหล พบว่าการกระจายตัวมีลักษณะเป็นคลื่นซึ่งเป็นไปตามลักษณะของโหลบโดยในบริเวณ Near field จำนวนลูกคลื่นอุณหภูมิมีเท่ากับจำนวนโหลบย่อย ถัดจากนั้นไปตามแนวการไหลจำนวนลูกคลื่นอุณหภูมิจะลดลงเรื่อยๆ จนในที่สุดการกระจายตัวของอุณหภูมิมีความสม่ำเสมอ จะเห็นได้ว่าลักษณะการกระจายตัวของอุณหภูมิดังกล่าวข้างต้นนี้ มีลักษณะอย่างเดียวกันสำหรับการติดโหลบทั้งสองแบบ สำหรับทั้งการไหลแบบเจ็ทระนาบและเจ็ทระนาบแบบวิ่งชนผนัง จากผลการทดลองนั้นโดยทั่วไปแล้วกล่าวได้ว่าโหลบแบบ L140 ซึ่งมีคาบยาวกว่าโหลบแบบ L120 นั้นส่งผลต่อการกระจายตัวของอุณหภูมิได้มากกว่า รวมทั้งการติดโหลบส่งผลต่อการไหลแบบเจ็ทระนาบ ได้มากกว่าการไหลแบบเจ็ทระนาบแบบวิ่งชนผนัง ซึ่งในส่วนรายละเอียดนั้นดูได้ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้