วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ประเมินการให้หลักการกับความเชื่อในเรื่อง การมีอยู่ของพระเจ้าตามทฤษฎีสหนัยนิยมว่า สามารถเป็นทฤษฎีที่มีความเหมาะสมในการให้หลักการกับความเชื่อทางศาสนาหรือไม่ ผมได้เสนอข้อโต้แย้งว่า ทฤษฎีที่ใช้ในการให้หลักการกับความเชื่อที่ยอมรับอยู่โดยทั่วไป เช่น ทฤษฎีมูลฐานนิยมต่างๆ เป็นทฤษฎีที่ไม่เหมาะสมกับการให้หลักการแก่ความเชื่อทางศาสนา ด้วยเหตุนี้ ทฤษฎีสหนัยนิยมจึงเป็นอีกทางเลือกที่ถูกต้อง แต่อย่างไรก็ตาม การให้หลักการกับความเชื่อในรูปแบบนี้ก็มีข้อโต้แย้งว่า ไม่สามารถอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อที่ถูกหลักการกับความเชื่อที่จริงได้ ซึ่งผมก็ได้เสนอว่า ทรรศนะของปอยแมนกับอัลสตัน ที่ไม่ระบุว่าการมีหลักการจะต้องผูกพันกับความจริงโดยจำเป็น เป็นทรรศนะที่ชอบด้วยเหตุผล หลุยส์ พี. ปอยแมน อธิบายว่า ด้วยพื้นฐานแนวคิดในแบบมุมมองนิยม การรับรู้สิ่งต่างๆ ของมนุษย์เป็นสิ่งที่อยู่ภายใต้กรอบของมโนทัศน์ที่มีของแต่ละบุคคลหรือชุมชน นอกจากนี้ วิลเลี่ยม พี. อัลสตัน ยังเสนอว่า การให้หลักการกับความเชื่อในเรื่องการมีอยู่ของพระเจ้า เป็นการให้หลักการในรูปแบบที่เรียกว่าการให้หลักการในขั้นต้น ที่เป็นการให้หลักการกับความเชื่อโดยความเชื่อ ที่อยู่ในพื้นฐานทางการปฏิบัติของแต่ละบุคคลหรือชุมชน สิ่งที่สำคัญในข้อเสนอของอัลสตันคือ การแสดงให้เห็นว่าความเชื่อที่ถูกหลักการเป็นคนละความหมายกับความเชื่อที่เป็นจริง เหตุผลที่ข้อเสนอของอัลสตันน่าเชื่อถือจึงอยู่ที่ว่า ความถูกต้องของหลักการพื้นฐานทางญาณวิทยา ไม่ได้รวมเอาการให้หลักการกับความจริงไว้ด้วยกัน ด้วยขอบเขตความหมายนี้จึงถือได้ว่า ทฤษฎีสหนัยนิยมมีความเหมาะสมในการให้หลักการ กับความเชื่อในเรื่องการมีอยู่ของพระเจ้า