วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการส่งเสริมจริยธรรมทางสังคมของเด็กวัยอนุบาลด้านกลวิธีการเจรจาเพื่อหาข้อตกลงร่วมกัน ด้านการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ร่วมกัน และด้านความสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับเพื่อนตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ โดยการใช้การอภิปรายเพื่อแก้สถานการณ์ที่มีข้อขัดแย้งทางจริยธรรมในนิทานที่มีทางสองแพร่ง กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ เด็กวัยอนุบาลชั้นปีที่ 2 อายุ 5-6 ปี จำนวน 32 คน แบ่งออกเป็นกลุ่มทดลอง 16 คน กลุ่มควบคุม 16 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ คือ 1. เครื่องมือที่ใช้ในการสังเกตพฤติกรรมทางสังคมของเด็กวัยอนุบาล ประกอบด้วย สถานการณ์ในการทดสอบจริยธรรมทางสังคม 2 สถานการณ์คือสถานการณ์การเล่นเกมบันไดงู กับสถานการณ์การแบ่งรูปภาพ รหัสและคู่มือการลงรหัสจริยธรรมทางสังคม แบบบันทึกพฤติกรรม และแบบบันทึกผลคะแนน 2. เครื่องมือที่ใช้ในการสังเกตพฤติกรรมทางสังคมด้านความสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับเพื่อน ประกอบด้วย แบบสังเกตและบันทึกพฤติกรรม ผลการวิจัยพบว่า 1. หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนจริยธรรมทางสังคมด้านกลวิธีการเจรจาเพื่อหาข้อตกลงร่วมกันระดับ 2 สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนจริยธรรมทางสังคมด้านการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ร่วมกันระดับ 2 สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3. หลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนจริยธรรมทางสังคมด้านความสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับเพื่อน สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05