วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาหาสาเหตุของการรวมพรรคการเมือง โดยเฉพาะกรณีศึกษาการรวมพรรคไทยรักไทยกับพรรคความหวังใหม่ โดยศึกษาปัจจัยด้านการสนับสนุนผู้นำทางการเมือง ด้านผลประโยชน์ เช่น ผลประโยชน์ด้านตำแหน่งทางการเมือง ด้านธุรกิจและการเงิน และด้านพลังของพรรคการเมืองที่ได้จากจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่เป็นสมาชิกของพรรค และผลการรวมพรรคครั้งดังกล่าวเป็นตัวแปรตาม และได้ศึกษาถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อพรรคไทยรักไทยในด้านเสถียรภาพของพรรค และผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อเสถียรภาพของรัฐบาล ผลการศึกษาพบว่า สาเหตุสำคัญในการรวมพรรคไทยรักไทยกับพรรคความหวังใหม่ได้แก่ ปัจจัยด้านผลประโยชน์ด้านธุรกิจและการเงิน รวมถึงปัจจัยด้านคะแนนเสียงในสภาที่เป็นสำคัญ ในขณะที่ปัจจัยด้านการสนับสนุนผู้นำและผลประโยชน์ด้านตำแหน่งทางการเมืองนั้นพบว่าไม่ใช่เป็นสาเหตุของการรวมพรรค สำหรับประเด็นด้านเสถียรภาพของพรรคไทยรักไทยและรัฐบาลภายหลังการรวมพรรค พบว่าการรวมพรรคครั้งนี้ไม่ก่อให้เกิดภาวะความไร้เสถียรภาพให้แก่พรรค เนื่องจากกรอบกฎเกณฑ์ของพรรคและผลประโยชน์ที่เอื้ออำนวยต่อสมาชิกทำให้สามารถควบคุมสมาชิกพรรคได้ และคะแนนเสียงของพรรคที่เพิ่มขึ้นถึง 295 เสียง ทำให้การรวมพรรคครั้งนี้สร้างเสถียรภาพแก่รัฐบาล