วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการประยุกต์ใช้การจัดการแบบห่วงโซ่อุปทานของกลุ่ม บริษัทที่ประกอบด้วยสองบริษัทซึ่งผลิตและจัดหากระดาษคราฟท์ม้วนแก่บริษัท ผลิตกล่องกระดาษลูกฟูก โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดขนาดเศษตัดริมเฉลี่ยซึ่งเป็นความสูญเสียในกระบวน การผลิตกล่องกระดาษลูกฟูก ความเป็นไปไม่ได้ที่จะผลิตกระดาษคราฟท์ม้วนเพื่อให้เหมาะกับทุกขนาดกล่อง กระดาษลูกฟูกเนื่องจากต้นทุนในการเริ่มตั้งค่าของเครื่องจักรที่สูงและต้อง การเวลานำที่มาก ดังนั้นจึงเป็นการผลิตหน้ากว้างกระดาษคราฟท์ม้วนมาตรฐานเพื่อเก็บเข้าสต็อก เทคนิคที่นำเสนอเป็นการกำหนดหน้ากว้างกระดาษม้วนมาตรฐานสำหรับผลิตเพื่อเก็บ เข้าสต็อกในโรงงานผลิตกระดาษคราฟท์ เทคนิคคือการกำหนดรูปแบบทางคณิตศาสตร์เพื่อหาหน้ากว้างกระดาษม้วนที่เหมาะสม ที่สุดสำหรับแต่ละขนาดของกล่องกระดาษลูกฟูกก่อน จากนั้นจึงใช้วิธีฮิวริสติก (Heuristic) เพื่อกำหนดหน้ากว้างกระดาษม้วนมาตรฐาน โดยทำการสร้างโปรแกรมซึ่งช่วยให้การนำเทคนิคนี้ไปใช้งานสะดวกขึ้น และสามารถแก้ไขค่าพารามิเตอร์ต่างๆ ได้เมื่อเวลาเปลี่ยนไป การวิจัยนี้จะประเมินผลของเทคนิคที่นำเสนอโดยเปรียบเทียบขนาดเศษตัดริม เฉลี่ยของหน้ากว้างกระดาษม้วนมาตรฐานชุดเดิมกับหน้ากว้างกระดาษม้วนมาตรฐาน ชุดใหม่ ซึ่งใช้ข้อมูลจากขนาดของกล่องซึ่งเป็น 80% ของยอดขายในช่วงเวลาที่เก็บมา พบว่าขนาดเศษตัดริมเฉลี่ยลดลงจาก 56 เป็น 53 มิลลิเมตร คิดเป็น 48.25 ตันจากน้ำหนักกระดาษม้วนที่ใช้ 657.13 ตันในช่วงเวลาที่ทำการวิจัย