วิทยานิพนธ์ (สต.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

เปรียบเทียบความถูกต้องของค่าพยากรณ์ในการวิเคราะห์ความถดถอยพหุคูณ เมื่อเกิดพหุสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระ โดยเปรียบเทียบวิธีริดจ์รีเกรสชัน (RR) และวิธีที่ใช้หลักการของโครงข่ายประสาทเทียม (ANN) ซึ่งเกณฑ์การเปรียบเทียบ คือ เปอร์เซ็นต์อัตราส่วนผลต่างค่าเฉลี่ย ของค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย ภายใต้สถานการณ์ต่างๆ ที่ศึกษา คือ การแจกแจงของความเคลื่อนที่ศึกษามี 3 การแจกแจง คือ การแจกแจงปกติ การแจกแจงปกติปลอมปน และการแจกแจงลอกนอร์มอล สำหรับการแจกแจงปกติ จะใช้ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.1, 0.3 และ 0.5 ส่วนการแจกแจงปกติปลอมปน จะใช้สเกลแฟคเตอร์เท่ากับ 3 และ 10 เปอร์เซ็นต์ การปลอมปนเท่ากับ 5 และ 10 และการแจกแจงลอกนอร์มอล จะใช้ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.2264, 0.5915 และ 1.0069 ตามลำดับ ขนาดตัวอย่างที่ใช้เท่ากับ 30, 50 และ 100 เมื่อจำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 3 โดยมีระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระแต่ละคู่เท่ากับ 0.1, 0.3, 0.5, 0.7, 0.9 และ 0.99 ตามลำดับ และเมื่อจำนวนตัวแปรอิสระเพิ่มขึ้นเท่ากับ 5 จะใช้ระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระที่เพิ่มขึ้น (x4, x5) เท่ากับ 0.1, 0.3, 0.5, 0.7, 0.9 และ 0.99 ตามลำดับ ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล ซึ่งกระทำซ้ำ 400 ครั้งในแต่ละสถานการณ์ ผลสรุปมีดังนี้ กรณีความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปกติ และการแจกแจงลอกนอร์มอล พบว่า ความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี ANN จะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่าง จำนวนตัวแปรอิสระ และระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อนสูงขึ้น ส่วนความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี RR จะดีขึ้น เมื่อขนาดตัวอย่างสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระ ระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อน และจำนวนตัวแปรอิสระสูงขึ้น โดยเรียงลำดับของอิทธิพลจากมากไปน้อย กรณีที่ความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปกติปลอมปน พบว่า ความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี ANN จะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่าง จำนวนตัวแปรอิสระ และระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อน สเกลแฟคเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การปลอมปนสูงขึ้น ส่วนความถูกต้องของการพยากรณ์ด้วยวิธี RR จะดีขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่างสูงขึ้น แต่จะลดลงเมื่อระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระ ระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อน จำนวนตัวแปรอิสระ สเกลแฟคเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การปลอมปนสูงขึ้น โดยเรียงลำดับของอิทธิพลจากมากไปน้อย วิธี ANN จะใช้ในการพยาการณ์ได้ดีกว่าวิธี RR เมื่อควมคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงลอกนอร์มอล และการแจกแจงปกติปลอมปน เรียงตามลำดับจากมากไปน้อย และเมื่อขนาดตัวอย่าง ระดับสัมประสิทธิ์การแปรผันของความคลาดเคลื่อนจำนวนตัวแปรอิสระ ระดับความสัมพันธ์ของตัวแปรอิสระ สเกลแฟคเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การปลอมปนมีค่ามากขึ้น โดยเรียงลำดับอิทธิพลจากมากไปน้อย และวิธี RR จะใช้ในการพยากรณ์ได้ดีกว่าวิธี ANN เมื่อความคลาดเคลื่อนมีการแจกแจงปกติ