วิทยานิพนธ์ (ผ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

วางแนวทางการปรับปรุงสภาพแวดล้อมทางกายภาพ ในย่านอุตสาหกรรมถนนสุขสวัสดิ์ และย่านอุตสาหกรรมถนนปู่เจ้าสมิงพราย ที่ก่อให้เกิดสภาพปัญหาและผลกระทบต่อประชาชนในพื้นที่ โดยมุ่งเน้นในเรื่องปัญหามลพิษ ได้แก่ มลพิษทางน้ำ, มลพิษทางอากาศ, มลพิษทางเสียง และปัญหาขยะมูลฝอย เพื่อสามารถนำสภาพปัญหาในพื้นที่มาใช้ในการกำหนดแนวทาง และมาตรการปรับปรุงสภาพพื้นที่ต่อไป จากการศึกษาพบว่า อุตสาหกรรมตามแนวถนนสุขสวัสดิ์และถนนปู่เจ้าสมิงพราย เกิดขึ้นจากความได้เปรียบในด้านที่ตั้งที่ใกล้กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของประเทศ ประกอบกับสภาพพื้นที่ติดริมแม่น้ำเจ้าพระยา จึงทำให้มีความสะดวกในการคมนาคมขนส่ง และเกิดการกระจายตัวของอุตสาหกรรม โดยเฉพาะบริเวณริมฝั่งถนนสุขสวัสดิ์และถนนปู่เจ้าสมิงพราย โดยอุตสาหกรรมที่มีการกระจายตัวมากในฝั่งถนนสุขสวัสดิ์ จะเป็นอุตสาหกรรมสิ่งทอ ส่วนฝั่งถนนปู่เจ้าสมิงพรายจะเป็นอุตสาหกรรมโลหะและผลิตภัณฑ์โลหะ ซึ่งในปี พ.ศ. 2539 พื้นที่บริเวณริมฝั่งถนนดังกล่าวมีข้อจำกัดด้านการขยายตัว ของอุตสาหกรรมหลายประการ เช่น ราคาที่ดินที่สูงขึ้น พื้นที่ว่างด้านในมีระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการที่พร้อมมากขึ้น ข้อกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินของรัฐ เป็นต้น ทำให้สามารถคาดการณ์แนวโน้มการขยายตัวของอุตสาหกรรมได้ว่า อุตสาหกรรมส่วนใหญ่จะเป็นอุตสาหกรรมขนาดเล็ก ที่จะกระจายตัวแทรกไปตามพื้นที่พักอาศัย และพื้นที่เกษตรกรรมแทนอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ที่โดยมากจะย้ายเข้าไปตั้งในเขตนิคมอุตสาหกรรมแทน ซึ่งพบว่าการขยายตัวของอุตสาหกรรมที่เกิดขึ้น นอกจากจะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และประชาชนในพื้นที่ตำบลบางพึ่ง บางครุ บางจาก และสำโรงใต้ ในระดับปานกลางและตำบลสำโรง สำโรงกลาง บางหญ้าแพรก บางหัวเสือในระดับน้อยแล้ว ยังก่อให้เกิดผลกระทบด้านอื่นๆ ตามมา ได้แก่ ปัญหาการใช้ที่ดิน ปัญหาการบริการสาธารณูปโภคสาธารณูปการ ดังนั้น จึงจำเป็นที่จะต้องมีการจัดการปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม ตามระดับความรุนแรงของปัญหาในแต่ละพื้นที่ โดยคำนึงถึงลักษณะเฉพาะของอุตสาหกรรมและแนวโน้มการขยายตัวในอนาคต รวมทั้งศักยภาพของพื้นที่ เพื่อใช้เป็นแนวทางในการวางมาตรการปรับปรุงสภาพพื้นที่ให้ดีขึ้น ซึ่งนอกจากจะทำให้ประชาชนในพื้นที่มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นแล้ว ยังเป็นการเตรียมพร้อมเพื่อรองรับการขยายตัวที่จะเกิดขึ้นต่อไป