วิทยานิพนธ์ (ภ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบ unmatched case - control มีวัตถุประสงค์เพื่อหาอัตราและปัจจัยเสี่ยงของการเกิดพิษต่อตับในผู้ป่วยใน โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ที่ใช้ยาต้านวัณโรค 3 ชนิด คือ isoniazid, rifampicin และ/ หรือ pyrazinamide โดยเก็บข้อมูลย้อนหลัง จากแฟ้มประวัติผู้ป่วย ระยะเวลา 3 ปี ระหว่างปี พ.ศ.2541-2543 มีผู้ป่วย 664 ราย จากผู้ป่วยในวัณโรค 1,062 ราย ที่เข้าเกณฑ์คัดเลือกผู้ป่วย พบเกิดพิษต่อตับจากยาต้านวัณโรค 61 ราย (ร้อยละ 9.2) เป็นเพศชาย 42 ราย (ร้อยละ 68.9) เพศหญิง 19 ราย (ร้อยละ 31.1) อายุเฉลี่ยของผู้ที่เกิดพิษต่อตับ 48.3+-20.7 ปี ระยะเวลาเฉลี่ยในการเริ่มเกิดพิษต่อตับ 20.92+-18.51 วัน และค่าการทำงานของตับกลับเป็นปกติหลังหยุดยาภายใน 18.7+-14.1 วัน พบปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดพิษต่อตับ 6 ปัจจัย ได้แก่ ผู้ป่วยมีอายุ >= 35 ปี [odds ratio (OR) = 2.5, 95% confidence interval (CI) = 1.33-4.85] มีระดับ albumin < 3.5 กรัมต่อลิตร (OR = 3.1, 95% CI = 1.01-9.22) มีโรคเรื้อรังตั้ง >= 2 โรค (OR = 2.4, 95% CI = 1.09-5.48) ได้ยาที่มีรายงานว่าเกิดพิษต่อตับร่วมด้วย >= 1 ขนาน (OR = 2.2, 95% CI = 1.16-4.03) ได้รับ rifampicin เกินขนาดปกติ (OR = 2.0, 95% CI = 1.04-3.95) และได้รับ pyrazinamide เกินขนาดปกติ (OR = 4.0, 95% CI = 1.04-15.71)