วิทยานิพนธ์ (วท.ม)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับ การเกิดภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยนอกเด็กโรคธาลัสซีเมีย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือ ผู้ป่วยเด็กโรคธาลัสซีเมีย ณ คลินิกโรคเลือดเด็ก โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โรงพยาบาลศิริราช โรงพยาบาลพระมงกุฏเกล้า และโรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช อายุ 10-15 ปี (อายุเฉลี่ย = 11.86 ปี) จำนวน 370 คน โดยมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามสำหรับเด็กและผู้ปกครอง แบบวัดอาการซึมเศร้า แบบวัดความสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรม SPSS/PC+ สถิติที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย ค่าร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน, Chi-square test, Fisher's exact test, Unpair t-test, One-way ANOVA และ Stepwise multiple regression analysis ผลการศึกษาพบว่า ความชุกของภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยนอกเด็กโรคธาลัสซีเมียคิดเป็นร้อยละ 35.1 ผลการหาความสัมพันธ์โดยใช้ Chi-square test และ Fisher's exact test พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติได้แก่ ความสัมพันธ์ของบิดามารดา (p<.01) ความสัมพันธ์ของเด็กกับสมาชิกในครอบครัว (p<.01) ความสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อน (p<.01) ผลการเรียน (p<.05) ประวัติถูกทารุณกรรม (p<.05) ระดับการศึกษาของมารดา (p<.05) และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ เพศ (p<.01) อายุที่เริ่มป่วย (p<.01) ความสัมพันธ์ของบิดามารดา (p<.01) ความสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อน (p<.01) ผลการเรียน (p<.05) ประวัติถูกทารุณกรรม (p<.05) ระดับการศึกษาของมารดา (p<.05) ความสัมพันธ์ของเด็กกับสมาชิกในครอบครัว (p<.05) เมื่อนำตัวแปรต่างๆ มาคัดเลือกเพื่อใช้สร้างแบบจำลองการวิเคราะห์ภาวะซึมเศร้างของผู้ป่วยโดยการ วิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอนพบว่า ตัวแปรที่ดีที่สุดที่ถูกเลือกเข้ามาโดยมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ได้แก่ ความสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อน ผลการเรียน ประวัติถูกทารุณกรรม สมการนี้สามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงของการเกิดภาวะซึมเศร้าได้ประมาณร้อยละ 35.6 และความสัมพันธ์ในกลุ่มเพื่อนสามารถอธิบายการเกิดภาวะซึมเศร้าได้มากที่สุด