วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

เชื้อไรโซเบียมถั่วมะแฮะ 32 ไอโซเลท ที่แยกได้จากดินในพื้นที่โครงการสร้างป่าตามแนวพระราชดำริและป่าพันธุกรรม พืช ในเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน จังหวัดนครราชสีมา พบว่าเชื้อไรโซเบียมถั่วมะแฮะเป็นไรโซเบียมกลุ่มเจริญช้าทั้งหมด และเมื่อทำการศึกษาลักษณะทางพันธุกรรม ได้แก่ การทดสอบความสามารถในการต้านยาปฏิชีวนะของเชื้อไรโซเบียม พบว่า เชื้อไรโซเบียมมีรูปแบบการต้านยาปฏิชีวนะที่แตกต่างกัน 9 กลุ่ม และการศึกษาพลาสมิดโพรไฟล์ของเชื้อไรโซเบียม พบว่า เชื้อไรโซเบียมมีพลาสมิด จำนวน 1 อัน ขนาดประมาณ 600 เมกะดาลตัน ซึ่งเป็นพลาสมิดขนาดใหญ่ และการทดสอบความสามารถในการทดเค็มของเชื้อไรโซเบียม พบว่า เชื้อไรโซเบียมมีความสามารถในการอยู่รอดลดลงเมื่อระดับความเข้มข้นของเกลือ NaCl เพิ่มสูงขึ้น โดยที่ระดับ 150 mM NaCl จะไม่พบการเจริญของเชื้อไรโซเบียม แต่พบการเจริญของเชื้อไรโซเบียม ที่ระดับ 100 mM NaCl ซึ่งไอโซเลทที่เจริญได้สูงสุด ได้แก่ ไอโซเลท RC20 และการศึกษาประสิทธิภาพในการตรึงไนโตรเจนของเชื้อไรโซเบียมโดยพิจารณาจากผล ที่ได้จากการวัดกิจกรรมของเอ็นไซม์ไนโตรจีเนส (ค่า ARA) พบว่า ไอโซเลทที่มีประสิทธิภาพสูงสุด ได้แก่ ไอโซเลท RC21 โดยข้อมูลที่ได้จากการศึกษาลักษณะทางพันธุกรรมของเชื้อไรโซเบียมถั่วมะแฮะ นี้สามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการจัดจำแนกและคัดเลือกรวมทั้งเก็บรวบ รวมสายพันธุ์ไรโซเบียมถั่วมะแฮะที่มีประสิทธิภาพ เพื่อนำไปใช้ในการปรับปรุงฟื้นฟูสภาพป่าเสื่อมโทรมต่อไป