วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพการกำจัดออกไซด์ของไนโตรเจนโดยใช้ระบบบำบัดด้วยดิน (EAPS) การทดลองแบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกทดสอบประสิทธิภาพการกำจัดออกไซด์ของไนโตรเจนจากไอเสียรถยนต์ ที่มี ความเข้มข้นของมลพิษสูง โดยใช้ดินตัวกลาง 3 ชนิด ปุ๋ยคอก, ปุ๋ยหมัก และดินสีดา ซึ่งเป็นวัสดุปรุงแต่งดิน (Fertilizer and Soil Conditioner) ช่วงหลังเป็นการศึกษาประสิทธิภาพการกำจัดไนตริกออกไซด์จากมลพิษสังเคราะห์ความเข้มข้นต่ำแบ่งเป็น 3 ชุดการทดลองตามความเข้มข้นที่เข้าระบบ คือ 250, 500 และ 750 ppb โดยใช้ดินตัวกลาง 3 ชนิดคือ ปุ๋ยคอก, ปุ๋ยหมัก และดินสีดา หลังการทดสอบทั้ง 2 ช่วงมีการศึกษาการเปลี่ยนแปลงปริมาณไนโตรเจนรูปต่างๆในดินตัวกลาง จากการศึกษาพบว่าในการทดสอบช่วงแรก ซึ่งใช้ไอเสียรถยนต์เป็นแหล่งมลพิษมีความเข้มข้นออกไซด์ของไนโตรเจนที่ทางเข้าระบบประมาณ 2 - 4 ppm มีประสิทธิภาพการกำจัดไนโตรเจนไดออกไซด์ถึง 100% สำหรับทุกดินตัวกลาง ส่วนประสิทธิภาพการกำจัดออกไซด์ของไนโตรเจนของปุ๋ยคอก, ปุ๋ยหมัก และ ดินสีดา คิดเป็นร้อยละ 53.7, 43.2 และ 58.6 ตามลำดับ การศึกษาในช่วงหลังซึ่งใช้มลพิษสังเคราะห์ไนตริกออกไซด์เป็นแหล่งมลพิษ พบว่าประสิทธิภาพการกำจัดไนตริกออกไซด์ในแต่ละชุดการทดลอง และดินตัวกลางแต่ละชนิดมีค่าใกล้เคียงกันประมาณ 20 - 35% จึงสรุปได้ว่าประสิทธิภาพการกำจัดออกไซด์ของไนโตรเจนขึ้นกับปริมาณไนโตรเจนไดออกไซด์ในมลพิษ นอกจากนี้การศึกษาการเปลี่ยนแปลงปริมาณไนโตรเจนรูปต่างๆในดินตัวกลางหลังการทดสอบพบว่าแอมโมเนียในดินจะเปลี่ยนรูปไปเป็นไนเตรทโดยจุลชีพชนิดแอโรบิค ส่วนปริมาณไนโตรเจนทั้งหมดเพิ่มขึ้นน้อยมาก เนื่องจากไนโตรเจนที่เพิ่มขึ้นจากการทดลองมีปริมาณน้อยมากเมื่อเทียบกับปริมาณไนโตรเจนทั้งหมด