วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

ได้พัฒนาหัววัดรังสีเอกซ์ชนิดพรอพอร์ชันแนลก๊าซไหลที่ไวต่อตำแหน่งแบบประหยัดสำหรับใช้วัดตำแหน่งการไอออไนซ์ของรังสีเอกซ์พลังงานต่ำ โดยใช้วัสดุและอุปกรณ์ที่หาได้ง่ายแคโทดของหัววัดรังสีเลือกใช้เหล็กกล้าไร้สนิม 304 ทรงกระบอกกลม มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน 20 mm หนา 1 mm ยาว 300 mm จัดช่องหน้าต่างรับรังสีขนาดกว้าง 2 mm ยาว 200 mm ใช้แผ่นไมลาร์ความหนา 0.3 mg/cm2 เป็นหน้าต่างรับรังสี ส่วนแอโนดความต้านทางสูงซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของหัววัดรังสีที่ไวต่อตำแหน่งทำจากสายไนลอนขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 110 mum เคลือบด้วยผงคาร์บอนละเอียด โดยควบคุมขนาดและความสม่ำเสมอของความต้านทานได้ด้วยความเร็วรอบของเครื่องกรอสายลวด เส้นแอโนดความต้านทานสูงที่ทำอย่างง่ายดังกล่าว สามารถใช้แทนเส้นแอโนดที่ผลิตจากควอตซ์ไฟเบอร์เคลือบไพโรไลติกคาร์บอนซึ่งมีราคาสูงได้ดี สำหรับหัววัดรังสีที่พัฒนาขึ้น ใช้เส้นแอโนดที่มีความต้านทาน 50 k/mm และก๊าซอาร์กอน-มีเทน (P-10) ที่อัตราไหลของก๊าซ 1 liter/min มีช่วงพลาโต 2400 V-2800V จากผลทดสอบการวัดตำแหน่งรังสีเอกซ์ด้วยต้นกำเนิดรังสีเอกซ์ Fe-55 พลังงาน 5.9 keV ความแรง 5 mCi ซึ่งจัดช่องยังคับลำรังสีขนาด 0.4 mm เปรียบเทียบการวัดตำแหน่งระหว่างวิธีการวัดสัดส่วนประจุและวิธีการวัดเวลาขาขึ้นของสัญญาณพัลส์ พบว่าความสามารถในการแจกแจงตำแหน่งและความเป็นเชิงเส้นของการวัดตำแหน่ง ด้วยวิธีวัดสัดส่วนประจุ (charge division) เท่ากับ 7 mm FWHM และ 0.941 ตามลำดับ ขณะที่การวัดตำแหน่งด้วยวิธีวัดเวลาขาขึ้นของพัลส์ (rise time) ให้ผลของความสามารถในการแจกแจงตำแหน่งและความเป็นเชิงเส้นดีขึ้นเป็น 1 mm FWHM และ 0.999 ตามลำดับการเสริมคุณภาพของการวัดตำแหน่งด้วยวิธีสัดส่วนประจุต้องการวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่ซับซ้อนในทางตรงกันข้ามพบว่าการวัดตำแหน่งด้วยวิธีการวัดเวลาขาขึ้นให้คุณภาพสูงกว่าและมีระบบวัดที่ง่ายกว่า