วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบการให้คำปรึกษาของครูคอมพิวเตอร์ระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรคัดสรรด้านสถานภาพส่วนตัวของครูคอมพิวเตอร์ ด้านสถานภาพส่วนตัวและลักษณะของครูผู้ขอคำปรึกษากับรูปแบบการให้คำปรึกษาของครูคอมพิวเตอร์ 3) ศึกษาตัวแปรคัดสรรที่ร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของรูปแบบการให้คำปรึกษาของครูคอมพิวเตอร์ กลุ่มตัวอย่างเป็นครูผู้สอนคอมพิวเตอร์ระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ที่ปฏิบัติการสอนใน ปีการศึกษา 2546 จำนวน 459 คน การวิจัยนี้ศึกษากรณีการให้คำปรึกษา 2 กรณี คือ การผลิตสื่อด้วยคอมพิวเตอร์ และการใช้โปรแกรมสำเร็จรูป และศึกษารูปแบบการให้คำปรึกษา 3 รูปแบบ คือ 1) The Product Model 2) The Prescription Model และ 3) The Collaboration Model ผลการวิจัยพบว่า 1. ครูคอมพิวเตอร์ระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีรูปแบบการให้คำปรึกษา กรณีที่ 1 และกรณีที่ 2 ทุกรูปแบบในระดับมาก 2. ในการหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรคัดสรรกับรูปแบบการให้คำปรึกษาทั้ง 3 รูปแบบ พบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ดังนี้ กรณีที่ 1 พบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับรูปแบบการให้คำปรึษาแต่ละรูปแบบจำนวน 5, 5 และ 3 ตัว ตามลำดับ ตัวแปรทางบวกที่พบซ้ำกันมากที่สุด ได้แก่ โรงเรียนขนาดใหญ่และครูผู้ขอคำปรึกษาที่มีความเป็นตัวของตัวเอง และพบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางลบ จำนวน 4, 7 และ 3 ตัว ตามลำดับ ตัวแปรทางลบที่พบซ้ำกันมากที่สุด ได้แก่ 1) ครูคอมพิวเตอร์อายุ 31 - 35 ปี 2) ครูคอมพิวเตอร์สอนในกลุ่มวิทยาศาสตร์ และ 3) ครูคอมพิวเตอร์อายุ 41 - 45 ปี กรณีที่ 2 พบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางบวก จำนวน 10, 2 และ 7 ตัว ตามลำดับ ตัวแปรทางบวกที่พบซ้ำกันมากที่สุด ได้แก่ 1) โรงเรียนขนาดใหญ่ 2) ครูผู้ขอคำปรึกษามีการศึกษาระดับปริญญาโท 3) ครูผู้ขอคำปรึกษาที่ปรับตัวเองให้เข้ากับผู้อื่นได้ และ 4) ครูคอมพิวเตอร์ที่ไม่มีตำแหน่งหน้าที่อื่นๆ และพบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางลบ จำนวน 4, 6 และ 1 ตัว ตามลำดับ ตัวแปรทางลบที่พบซ้ำกันมากที่สุด ได้แก่ ครูคอมพิวเตอร์ที่สอนในกลุ่มสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม 3. การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบปกติ (Enter Method) พบตัวแปรที่ร่วมกันอธิบายรูปแบบการให้คำปรึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ดังนี้ กรณีที่ 1 พบตัวแปรจำนวน 23, 14 และ 13 ตามลำดับ สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 49.9, 46.6 และ 38.5 กรณีที่ 2 พบตัวแปรจำนวน 15, 17 และ 14 ตามลำดับ สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 42.8, 45.4 และ 46.3