วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโปรแกรมการนวดทารกเพื่อส่งเสริมพื้นอารมณ์และการมีปฏิสัมพันธ์ของทารกในสถานสงเคราะห์ ตัวอย่างประชากรเป็นทารกอายุ 4-10 เดือน จำนวน 40 คน และผู้ดูแลเด็กจำนวน 20 คนในสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนพญาไท เครื่องมือที่ใช้ ในงานวิจัยคือ แบบสอบถามพื้นอารมณ์ของทารกในสถานสงเคราะห์เด็กและแบบสังเกตการมี ปฏิสัมพันธ์ของทารก การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ย, ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่า t-test ผลการวิจัยเป็นดังนี้คือ 1.) หลังการทดลองใช้โปรแกรมการนวดทารกฯ คะแนนพื้นอารมณ์การเป็นเด็กเลี้ยงยากของทารกกลุ่มทดลองมีระดับต่ำกว่าทารกกลุ่มควบคุม อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 2.) หลังการทดลองใช้โปรแกรมการนวดทารก ฯ คะแนนการมี ปฏิสัมพันธ์ของทารกกลุ่มทดลองมีระดับสูงกว่าทารกกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โปรแกรมการนวดทารกฯ ที่ปรับปรุงแล้วและนำเสนอ ประกอบด้วย ความเชื่อพื้นฐาน หลักการของโปรแกรมการนวดทารกฯ วัตถุประสงค์ กลุ่มเป้าหมาย สาระสำคัญของโปรแกรม การนวดทารกฯ การดำเนินกิจกรรมในโปรแกรมการนวดทารก ฯ และการประเมินผล การดำเนินกิจกรรมในโปรแกรมการนวดทารก ฯ แบ่งเป็น 3 ระยะ คือ 1.) ระยะเตรียมการ 2.) ระยะดำเนินการนวดทารก 3.) ระยะสรุปและอภิปรายผลโปรแกรมการนวดทารก ฯ