วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

วิทยานิพนธ์นี้ กล่าวถึงการออกแบบและพัฒนาโปรแกรมจัดคอร์ดเพลง โดยมีจุดประสงค์เพื่อเป็นเครื่องมือช่วยจัดคอร์ดเพลงแทนนักดนตรีที่ไม่ชำนาญ และเพื่อช่วยลดเวลาการแต่งเพลงและการแกะเพลงของนักดนตรีลงระเบียบวิธีการจัดคอร์ดเพลงของโปรแกรมนี้ พัฒนามาจากทฤษฎีดนตรีต่างๆ ที่ได้รับการเรียงลำดับความสำคัญเพื่อนำมาสร้างเป็นกฎการศึกษาสำนึก (Heuristic Rule) ซึ่งในการทำงานของโปรแกรม โปรแกรมจะรับข้อมูลขาเข้าเป็นทำนองเพลง และแสดงผลลัพธ์เป็นคอร์ดเพลง โดยมีขั้นตอนการจัดคอร์ดสามขั้นคือ ขั้นแรก ตรวจสอบบันไดเสียงของทำนองเพลง ขั้นที่สอง สร้างคลังคอร์ดในบันไดเสียง และขั้นที่สาม จัดคอร์ดเพลงโดยการคิดคะแนนให้กับคอร์ดเพลงในคลังคอร์ดและเลือกใช้คอร์ดที่มีคะแนนสูงสุด ซึ่งหากมีคอร์ดที่มีคะแนนสูงสุดเท่ากันหลายคอร์ด โปรแกรมจะกลั่นกรองเป็นลำดับขั้นตามกฎการศึกษาสำนึก จนได้คอร์ดที่ดีที่สุดสำหรับทำนองเพลงออกมา และจากการทดสอบความไพเราะของคอร์ดเพลงสังเคราะห์เทียบกับคอร์ดเพลงต้นฉบับจะพบว่า ในกลุ่มผู้ฟังทั่วไปมีความเห็นว่าคอร์ดสังเคราะห์ที่สร้างจากโปรแกรมมีความไพเราะมากกว่าหรือเทียบเท่ากับคอร์ดต้นฉบับคิดเป็นร้อยละ 55 ในขณะที่กลุ่มผู้ฟังที่เป็นนักดนตรีมีความเห็นว่าคอร์ดสังเคราะห์ไพเราะน้อยกว่าคอร์ดต้นฉบับเล็กน้อยคิดเป็นร้อยละ 47