วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาการดำเนินงานโครงการควบคุมและป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดอุบลราชธานี ตามการรับรู้ของครูอนามัยโรงเรียน ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูล โดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นส่งไปยังกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นครูอนามัยโรงเรียนในเขตพื้นที่ 14 อำเภอ โรงเรียนละ 1 คน รวมทั้งสิ้น 300 โรงเรียน ได้รับแบบสอบถามที่สมบูรณ์ครบถ้วนกลับคืนมา จำนวน 278 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 92.66 และนำข้อมูลมาแจกแจงความถี่ วิเคราะห์หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. ด้านการติดตามและประเมินผล มีปัญหาอยู่ในระดับมาก ได้แก่ เรื่องไม่มีการจัดทำเครื่องมือเพื่อใช้ในการประเมินผลโครงการฯ และไม่ได้จัดตั้งคณะกรรมการในการประเมินผลการดำเนินการโครงการฯ 2. ด้านสถานที่ อุปกรณ์ และสิ่งอำนวยความสะดวก มีปัญหาอยู่ในระดับมาก ได้แก่ เรื่องสิ่งสนับสนุนในโรงเรียน เช่น หนังสืออ่านเพิ่มเติมในเรื่องโรคขาดสารไอโอดีนมีไม่เพียงพอ และเกลือไอโอดีนที่ใช้ปรับปรุงอาหารในโครงการอาหารกลางวันมีไม่เพียงพอ 3. ด้านการวางแผน มีปัญหาอยู่ในระดับมาก ได้แก่ เรื่องการประชุมเพื่อวางแผนร่วมกันระหว่างครูกับผู้ปกครองนักเรียนเป็นไปอย่างไม่ต่อเนื่อง ไม่มีการสำรวจการได้รับสารไอโอดีนในชุมชนของนักเรียน และไม่มีการจัดทำแผนปฏิบัติการดำเนินงานโครงการควบคุมและป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนในโรงเรียน 4. ด้านบุคลากร มีปัญหาอยู่ในระดับมาก ได้แก่ เรื่องครูอนามัยโรงเรียนขาดความรู้ ความเข้าใจและขาดทักษะในการตรวจค้นหาอาการคอพอกโดยการคลำคอ ขาดความร่วมมือในการดำเนินงานโครงการควบคุมและป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนจากครูอื่นๆ ในโรงเรียน