วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

ผลการวิจัยพบว่า สมาชิกในองค์การหนังสือพิมพ์มีการรับรู้ถึงวัฒนธรรมองค์การในเชิงบริหารงานข่าวแบบสร้างสรรค์มากที่สุด รองลงมาคือวัฒนธรรมองค์การแบบตั้งรับ-เฉื่อยชา และวัฒนธรรมองค์การแบบตั้งรับ-ก้าวร้าว สมาชิกในองค์การหนังสือพิมพ์ทุกแห่งมีความตระหนักในจริยธรรมแห่งวิชาชีพหนังสือพิมพ์ในด้านการรับทราบ ความศรัทธาในระดับมาก แต่มีการปฏิบัติตามหลักจริยธรรมในวิชาชีพหนังสือพิมพ์ในระดับปานกลาง มีการถ่ายทอดหลักจริยธรรมในวิชาชีพหนังสือพิมพ์เรื่องการเสนอข่าวด้วยความถูกต้องตามข้อเท็จจริงมากที่สุดผ่านรูปแบบการถ่ายทอดโดยการศึกษาด้วยตนเอง การถ่ายทอดของกลุ่มโดยการปรึกษากับเพื่อนร่วมงาน และการปรึกษาจากผู้บริหารและหรือหัวหน้า ส่งผลให้นักหนังสือพิมพ์มีการตัดสินใจเชิงจริย-ธรรมโดยยึดความคิดเห็นร่วมของกลุ่มที่ตนเป็นสมาชิกอยู่เป็นหลักซึ่งอาจจะนำมาสู่ความผิดพลาดในการเสนอข่าว ตลอดจนหลักจริยธรรมหนังสือพิมพ์ เนื่องจากยึดหลักผลประโยชน์ของกลุ่มตนเอง และองค์การที่ตนเองสังกัดอยู่เป็นสำคัญผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า ลักษณะองค์การหนังสือพิมพ์ในด้านความยาวนานของการก่อตั้งองค์การ และประเภทการเป็นเจ้าของกิจการมีความสัมพันธ์กับวัฒนธรรมองค์การ ขณะที่ลักษณะองค์การหนังสือพิมพ์ในด้านขนาดขององค์การ และความยาวนานของการก่อตั้งองค์การมีความสัมพันธ์กับความตระหนักในจริยธรรมแห่งวิชาชีพหนังสือพิมพ์ รูปแบบการถ่ายทอดจริยธรรมแห่งวิชาชีพหนังสือพิมพ์มีความสัมพันธ์กับการรับรู้จริยธรรมในวิชาชีพหนังสือ-พิมพ์ วัฒนธรรมองค์การมีความสัมพันธ์กับความตระหนักในจริยธรรมแห่งวิชาชีพหนังสือพิมพ์ และวัฒนธรรมองค์การมีความสัมพันธ์กับรูปแบบการถ่ายทอดจริยธรรมในวิชาชีพหนังสือพิมพ์