วิทยานิพนธ์(วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

การศึกษาการสะสมโพรลีนและน้ำตาลของข้าวสายพันธุ์ทนเค็ม 6 สายพันธุ์คือ RD23TC4, RD23TC7, RD23TC28, RD23TC45, RD23TC95 และ RD23TC110 ซึ่งได้จาก somaclonal variation จากโครงการ New Varieties of Rice for Saline and Acid Soil through Tissue Culture ของหน่วยปฏิบัติการเลี้ยงเนื้อเยื่อจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเปรียบเทียบสมบัติดังกล่าวที่เกิดขึ้นในข้าวสายพันธุ์หลักคือ กข23 พบว่าเมื่อข้าวเจริญในสารละลายธาตุอาหารที่เติม NaCl 0.5% (ค่าการนำไฟฟ้า 9 mmho/cm) พบว่าสายพันธุ์หลักมีอัตราการรอดตายเพียง 5.3% ในขณะที่สายพันธุ์ทนเค็มมีอัตราการรอดตายอยู่ในช่วย 22.66-55.00% และเมื่อลดปริมาณ NaCl เหลือ 0.3% สายพันธุ์ทนเค็มมีอัตราการรอดตายอยู่ในช่วง 63.33-74.66% และในภาวะแล้งสายพันธุ์หลักรอดตายเพียง 5.3% สายพันธุ์ทนเค็มมีอัตราการรอดตายสูงกว่า 62% ขึ้นไปในภาวะเค็มและแล้งชักนำให้มีการสะสมโพรลีนและน้ำตาลในระดับสูงเมื่อเทียบกับในภาวะปกติ อย่างไรก็ตามสายพันธุ์ทนเค็มมีการสะสมโพรลีนและน้ำตาลสูงกว่าสายพันธุ์หลักอย่างมีนัยสำคัญ