วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

ศึกษาและวิเคราะห์ว่า โทษทางอาญาที่กำหนดไว้เป็นบทบังคับในกฎหมายเศรษฐกิจในปัจจุบัน มีหลักเกณฑ์ในการกำหนดโทษที่สมบูรณ์หรือไม่ ตลอดจนการบัญญัติโทษทางอาญา เพื่อกำกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจนั้น มีความเหมาะสมและเพียงพอหรือไม่เพียงใด จากการศึกษาพบว่า โทษทางอาญาที่กำหนดไว้เป็นบทบังคับในกฎหมายเศรษฐกิจ ของประเทศไทยในปัจจุบันยังขาดความหลากหลาย โดยจำกัดอยู่กับวิธีการลงโทษเพียงไม่กี่ประเภท การกำหนดอัตราโทษยังขาดหลักเกณฑ์ที่สมบูรณ์ อีกทั้งการใช้บังคับโทษก็ยังประสบปัญหาต่างๆ อันเนื่องมาจากข้อจำกัดของโทษบางประการ ประกอบกับวิธีการบังคับโทษยังขาดความยืดหยุ่น ส่งผลให้การใช้โทษทางอาญากำกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจ ไม่ประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย แตกต่างจากการใช้โทษทางอาญากำกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจในต่างประเทศ ที่มีหลักเกณฑ์การกำหนดโทษที่หลากหลาย ตลอดจนมีวิธีการบังคับโทษที่ยืดหยุ่นกว่า ดังนั้นเพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายเศรษฐกิจ เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น และประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย จึงควรปรับปรุงสภาพบังคับทางอาญาที่มีอยู่เดิม ให้มีความหลากหลายและทันสมัยยิ่งขึ้น โดยผ่อนคลายข้อจำกัดของโทษในบางประการ และสามารถนำรูปแบบและหลักเกณฑ์การกำหนดโทษ ที่ใช้บังคับอยู่ในต่างประเทศ เช่น การริบทรัพย์ทางแพ่ง การปรับโดยกำหนดตามวันและรายได้ การคุมประพฤตินิติบุคคล การเรียกค่าเสียหายเชิงลงโทษ มาเป็นแบบอย่าง โดยปรับใช้กับกฎหมายเศรษฐกิจของไทยตามความเหมาะสม ซึ่งจะทำให้การใช้โทษทางอาญากำกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจ บรรลุวัตถุประสงค์ที่วางไว้ได้