วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแบบการใช้ห้องเรียนในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อเป็นข้อมูลส่วนหนึ่งในการวางแผนการเรียนการสอนและการบริหารงานอาคารสถานที่ สำหรับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่างอาจารย์ จำนวน 359 คน และนิสิตจำนวน 865 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ อัตราการใช้ห้องเรียนภาคต้นในภาพรวมเฉลี่ยร้อยละ 58.40 ภาคปลายเฉลี่ยร้อยละ 58.37 ส่วนอัตราการใช้พื้นที่ภาคต้นในภาพรวมเฉลี่ยร้อยละ 24.51 ภาคปลายเฉลี่ยร้อยละ 22.57 เมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของอัตราการใช้ห้องเรียนจริงกับค่าการใช้ห้องเรียนที่เหมาะสม พบว่าทั้งภาคต้นและภาคปลายส่วนใหญ่ค่าเฉลี่ยของอัตราการใช้ห้องเรียนจริงต่ำกว่าค่าการใช้ห้องเรียนที่เหมาะสม ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ประสิทธิภาพการใช้ประโยชน์ห้องเรียนในภาคต้นอยู่ระหว่าง ร้อยละ 5.01 ถึงร้อยละ 69.51 ส่วนภาคปลายประสิทธิภาพการใช้ประโยชน์ห้องเรียนอยู่ระหว่าง ร้อยละ 11.96 ถึงร้อยละ 30.02 แบบการใช้ห้องเรียนในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ควรมีการจัดการในการใช้ห้องเรียนดังนี้ คณะในกลุ่มสาขาวิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ควรสร้างอาคารเรียนรวม โดยคณะที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงกันใช้ร่วมกัน ส่วนคณะในกลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพ และกลุ่มสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ควรสร้างอาคารเรียนรวมสำหรับวิชาบรรยาย หรือใช้อาคารเรียนรวมร่วมกับคณะในกลุ่มสังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์ในวิชาบรรยาย ส่วนในวิชาปฏิบัติ คณะที่มีความต้องการอุปกรณ์ที่แตกต่างกัน ควรมีการสร้างอาคารเรียนสำหรับใช้ในวิชาปฏิบัติของแต่ละคณะ ส่วนรายวิชาที่ใช้อุปกรณ์ร่วมกันได้ อาจจะจัดเป็นอาคารเรียนรวม แต่จะต้องมีแนวทางในการบริหารทางด้านทรัพยากร เช่น การจัดสรรงบประมาณ การจัดบุคลากร สำหรับการบริหารการใช้อาคารเรียนรวม ควรมีหน่วยงานส่วนกลางที่รับผิดชอบ โดยเฉพาะ ส่วนอาคารเรียนของแต่ละคณะให้แต่ละคณะเป็นผู้รับผิดชอบบริหารเอง