วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อหาความชุกของโรคเครียดภายหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญในผู้ป่วยที่ติด สารแอมเฟตามีนที่เข้ารับการบำบัดรักษาในสถาบันธัญญารักษ์ และศึกษาปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับโรคเครียด ภายหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษานี้เป็นผู้ป่วยที่ติดสารแอมเฟตามีนที่มี คุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ และมารับการบำบัดรักษาในช่วงเวลาที่ทำการศึกษาซึ่งมีจำนวน 120 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสัมภาษณ์สภาวะทางจิต- สังคม (Phycho-social interview form) และแบบสัมภาษณ์การวินิจฉัยโรคสำหรับโรคเครียดภายหลังเหตุการณ์ สะเทือนขวัญตามเกณฑ์ วินิจฉัยของ DSM-IV ค่าสถิติที่ใช้ประกอบด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตาฐาน ค่าฐานนิยม ค่าสูงสุด ค่ำต่ำสุด Chi-square test ( X ) Fisher's Exact test Independent Sample t-test และ Pearson Correlation. ผลการศึกษาพบว่า ความชุกของโรคเครียดภายหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ คิดเป็นร้อยละ 10.0 พบในผู้ป่วยหญิงร้อยละ 16.7 และผู้ป่วยชายร้อยละ 3.3 โรคเครียดภายหลังเหตุการณ์ สะเทือนขวัญมีความสัมพันธ์กับเพศ ความสัมพันธ์ในครอบครัวของผู้ป่วย และเหตุการณ์สะเทือนขวัญ ในชีวิตที่ผู้ป่วยเคยประสบใน 3 เหตุการณ์คือ รับรู้ว่าคนใกล้ชิดเจอเหตุร้ายต่างๆ ถูกข่มขืนกระทำชำเรา และถูกล่วงเกินทางเพศ จำนวนครั้งของการเกิดเหตุการณ์สะเทือนขวัญมีความสัมพันธ์ในทางบวกกับ การใช้ปริมาณยาเสพติดที่ใช้มากที่สุดในชีวิต ปริมาณยาที่ใช้ในช่วงระยะเวลา 6 เดือนก่อนมาเข้ารับ การบำบัดรักษา และปริมาณยาที่ใช้มากที่สุดในช่วงระยะเวลา 6 เดือนก่อนมาเข้ารับการบำบัดรักษา