วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ความเชื่อ ประสบการณ์ การรับรู้อุปสรรคกับการปฏิบัติการพยาบาลในการจัดการกับความปวดหลังผ่าตัดของพยาบาลประจำการ กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานดูแลผู้ป่วยหลังทำผ่าตัดในหอผู้ป่วยศัลยกรรม จำนวน 100 คน ที่ได้มาจากการสุ่มอย่างมีขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเองจากการทบทวนวรรณกรรม ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการปฏิบัติการพยาบาลในการจัดการความปวดหลังผ่าตัด แบบวัดความรู้ แบบสอบถามเกี่ยวกับความเชื่อ และแบบสอบถามการรับรู้อุปสรรคในการปฏิบัติการพยาบาลในการจัดการความปวดหลังผ่าตัด เครื่องมือทุกชุดได้ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และมีค่าความเที่ยงจากการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .94, .45, .69 และ .91 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1. พยาบาลมีการปฏิบัติการพยาบาลในการจัดการความปวดในผู้ป่วยหลังผ่าตัดอยู่ในระดับดี ([x-บาร์] = 110.40, S.D. = 12.98) 2. พยาบาลมีความรู้ในการจัดการความปวดในผู้ป่วยหลังผ่าตัดระดับดีมาก ([x-บาร์] = 18.79, S.D. = 2.38) ความเชื่อในระดับดี ([x-บาร์] = 52.55, S.D. = 4.63) ประสบการณ์โดยเฉลี่ย 7.29 ปี ([x-บาร์] = 7.29, S.D. = 5.49) และการรับรู้อุปสรรค์ระดับน้อย ([x-บาร์] = 30.36, S.D. = 8.025) 3. ความรู้ ความเชื่อ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปฏิบัติการพยาบาลในการจัดการความปวดในผู้ป่วยหลังผ่าตัด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .203 และ .334 ตามลำดับ) การรับรู้อุปสรรคมีความสัมพันธ์ทางลบกับการปฏิบัติการพยาบาลในการจัดการความปวดในผู้ป่วยหลังผ่าตัด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .226) และพบว่าประสบการณ์ไม่มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติการพยาบาลในการจัดการความปวดในผู้ป่วยหลังผ่าตัด