วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

เปรียบเทียบอัตมโนทัศน์ของเยาวชนที่กระทำความผิดในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน และในโรงเรียนมัธยมศึกษา อายุระหว่าง 15-18 ปี กลุ่มตัวอย่างมีจำนวนทั้งสิ้น 82 คน โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มคือ เยาวชนชายที่กระทำความผิดในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน จากสถานฝึกและอบรมบ้านกรุณา จำนวน 41 คน และเยาวชนชายที่กระทำความผิดในโรงเรียนมัธยมศึกษา (จากโรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย โรงเรียนพิบูลประชาสรรค์ และโรงเรียนไทยวิจิตรศิลป) ที่ฝ่าฝืนกฎระเบียบหรือมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมตามบันทึกของโรงเรียน จำนวน 41 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปส่วนบุคคล และแบบทดสอบอัตมโนทัศน์ของ Bruce A. Bracken (1992) แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์ทางสถิติโดยใช้การทดสอบค่า t-test ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มเยาวชนที่กระทำความผิดในสถานพินิจฯ มีอัตมโนทัศน์ด้านต่างๆ อันประกอบด้วย อัตมโนทัศน์โดยรวม (p<.01) และอัตมโนทัศน์ย่อยทั้ง 6 ด้านคือ อัตมโนทัศน์ด้านสังคม (p<.05) อัตมโนทัศน์ด้านอารมณ์และความรู้สึก (p<.01) อัตมโนทัศน์ด้านความสามารถ (p<=.001) อัตมโนทัศน์ด้านวิชาการ (p<.01) อัตมโนทัศน์ด้านครอบครัว (p<.01) และอัตมโนทัศน์ด้านกายภาพ (p<.01) ต่ำกว่ากลุ่มเยาวชนที่กระทำความผิดในโรงเรียนมัธยมศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ