วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เสนอตัวตรวจทราฟฟิก (Traffic Policer) สำหรับการควบคุมพารามิเตอร์การใช้ (Usage Parameter Control: UPC) ในโครงข่ายเอทีเอ็ม โดยใช้ฟัซซีนิวรอลเนตเวิร์ก วิธีที่เสนอมีโครงสร้างพื้นฐานเป็นกลไกถังรั่วแบบโทเค็น (Token Leaky Bucket Mechanism) ที่มีฟัซซีนิวรอลเนตเวิร์กทำหน้าที่ควบคุมอัตราการกำเนิดโทเค็น โดยอาศัยคุณสมบัติการควบคุมที่ยืดหยุ่นของฟัซซีลอจิก ทำให้การตรวจอัตราเซลล์เฉลี่ยของแหล่งกำเนิดเดี่ยวประเภท packet voice มีค่าใกล้เคียงกับอัตราที่ตกลงไว้ ปรับปรุงประสิทธิภาพของตัวตรวจในแง่ความสามารถในการเลือก (Selectivity) รวมทั้งมีการตอบสนอง (Responsiveness) ที่รวดเร็วขึ้น อาศัยความสามารถในการจับคู่ (map) และการคำนวณที่รวดเร็วของนิวรอลเนตเวิร์กเพื่อทำหน้าที่แทน inference engine ในฟัซซีลอจิก ทำให้การทำงานซับซ้อนน้อยลงและรวดเร็วขึ้น เมื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพในแง่ความสามารถการเลือกของกลไกที่เสนอ กลไกถังรั่วแบบไม่มีบัฟเฟอร์และกลไกหน้าต่างฟัซซีลอจิกกับความน่าจะเป็นการละเมิดอุดมคติ (Ideal violation Probability) ได้รากที่สองของผลรวมค่าผิดพลาดกำลังสองเป็น 0.011550, 1.023511 และ 0.161944 ตามลำดับ ส่วนในแง่การตอบสนองกลไกที่เสนอเริ่มละทิ้งเซลล์แรกเมื่อแหล่งกำเนิดส่งเซลล์ด้วยอัตราเซลล์เฉลี่ยเป็น 1.5 เท่าของอัตราที่ตกลงไว้หลังจากที่ปล่อยเซลล์ผ่านเข้าไปยังโครงข่ายแล้ว 359 เซลล์ เปรียบเทียบกับ 309 และ 731 เซลล์ของกลไกถังรั่วแบบไม่มีบัฟเฟอร์ และกลไกหน้าต่างฟัซซีลอจิกตามลำดับ ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า ตัวตรวจทราฟฟิกฟัซซีนิวรอลเนตเวิร์กมีความเข้มงวดมากกว่ากลไกที่เปรียบเทียบ แม้ว่าจะเริ่มละทิ้งเซลล์แรกช้ากว่าถังรั่วแบบไม่มีบัฟเฟอร์ซึ่งเป็นกลไกที่ตอบสนองเร็วที่สุด แต่พฤติกรรมตอบสนองต่อการละเมิดระยะยาวดีกว่ามาก ในขณะที่กลไกที่เสนอยังมีความสามารถในการเลือกสูงที่สุด