วิทยานิพนธ์ (ภ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การวิจัยนี้ เป็นการศึกษาผลทางคลินิกของการบริโภคน้ำลูกสำรองในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่โรงพยาบาลสองพี่น้อง จังหวัดจันทบุรี จำนวน 63 คน แบ่งเป็น กลุ่มทดลอง 32 คน และ กลุ่มควบคุม 31 กลุ่มทดลองได้รับน้ำลูกสำรองเพื่อบริโภคหลังมื้ออาหาร 3 มื้อ มื้อละ 240 มิลลิลิตร เป็นเวลา 8 สัปดาห์ โดยกลุ่มตัวอย่างทั้งสองกลุ่มได้ทำแบบบันทึกการรับประทานอาหารย้อนหลัง 24 ชั่วโมง เพื่อนำมาคำนวณพลังงานทั้งหมดที่ป่วยได้รับต่อวัน พลังงานที่ได้จากสารอาหาร (โปรตีนคาร์โบไฮเดรต ไขมัน) และปริมาณใยอาหาร รวมถึงมีการติดตามการเปลี่ยนแปลงระดับน้ำตาลหลังอดอาหาร 8 ชั่วโมงทั้งหมด 3 ครั้ง คือ เมื่อเริ่มการทดลอง (สัปดาห์ที่ 0) สัปดาห์ที่ 4 และ 8 ติดตามผลการเปลี่ยนแปลงระดับค่าไกลโคไซเลทฮีโมโกลบิน และไขมันในเลือดทั้งหมด 2 ครั้ง คือ เมื่อเริ่มการทดลอง (สัปดาห์ที่ 0) และสัปดาห์ที่ 8 ผลของการบริโภคน้ำลูกสำรองในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 พบว่ากลุ่มทดลองมีพลังงานทั้งหมดที่ได้รับในแต่ละวัน พลังงานที่ได้จากคาร์โบไฮเดรต ระดับน้ำตาลในเลือดหลังอดอาหาร 8 ชั่วโมง ค่าไกลโคไซเลทฮีโมโกลบินลดลงเมื่อเทียบกับก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.00, p=0.023, p=0.004, p<0.001 ตามลำดับ) และต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (p=0.020, p=0.008, p=0.005, p=0.001 ตามลำดับ) คอเลสเตอรอลรวม และ แอล-ดี-แอล คอเลสเตอรอลลดลง และต่ำกว่ำกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (p=0.004, p=0.008 ตามลำดับ) ส่วนระดับไตรกลีเซอไรด์ และเอช-ดี-แอลคอเลสเตอรอลไม่เปลี่ยนแปลง ปริมาณใยอาหารที่ได้รับต่อวันเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับก่อนการทดลอง (p<0.001) และสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (p=0.001) จากผลการวิจัยนี้ แสดงให้เห็นว่าการบริโภคน้ำลูกสำรองอาจเป็นแนวทางที่จะช่วยลดระดับน้ำตาลและไขมันในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ได้