วิทยานิพนธ์(อ.ม.) -- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

การศึกษาเรื่อง กฎหมายและที่ดินในเวียดนามสมัยราชวงศ์เลตอนต้น ค.ศ. 1428-1527 มี จุดประสงค์เพื่อศึกษาประวัติศาสตร์กฎหมายและแนวคิดเชิงนิติปรัชญาของกฎหมายเวียดนามสมัยราชวงศ์เล และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างกฎหมายกับสถานะทางประวัติศาสตร์ของที่ดินในเวียดนามสมัยราชวงศ์เล การศึกษาในครั้งนี้มีเอกสารหลักในการวิจัยคือประมวลกฎหมายราชวงศ์เลและใช้เอกสารชั้นต้นของเวียดนามทั้งในภาษาเวียดนามและภาษาอังกฤษในการประกอบการศึกษา การศึกษาในครั้งนี้พบว่า ในช่วงการปกครองของราชวงศ์เล เกิดปัญหาที่ดินขึ้นในเขตที่ราบลุ่มแม่น้ำแดง ทำให้ราชวงศ์เลตรากฎหมายเพื่อแก้ไขปัญหาที่ดิน เวียดนามในสมัยราชวงศ์เลได้รับอิทธิพลจากปรัชญาขงจื้อและวัฒนธรรมจีน ทำให้ประมวลกฏหมายราชวงศ์เลได้รับอิทธิพลจากปรัชญาขงจื้อและกฎหมายจีน แต่ประมวลกฏหมายราชวงศ์เลมีลักษณะที่สำคัญแตกต่างไปจากกฎหมายจีน คืออนุญาตให้ผู้หญิงสามารถครอบครองที่ดิน การอนุญาตให้ผู้หญิงครอบครองที่ดินมีรากฐานมาจากแนวคิดทางสังคมและวัฒนธรรมดั้งเดิมของเวียดนาม ในขณะเดียวกันกฎหมายที่ดินในประมวลกฎหมายราชวงศ์เล ได้อธิบายถึงการจัดการปัญหาที่ดิน ซึ่งราชวงศ์เลใช้ประมวลกฎหมายในการสร้างระบบเศรษฐกิจที่มีรากฐานอยู่บนการผลิตของชาวนารายย่อย และป้องกันไม่ให้เกิดการครอบครองที่ดินขนาดใหญ่