วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

งานวิจัยนี้นำแนวคิด Life Cycle Assessment (LCA) มาเพื่อการวิเคราะห์หาตัวทำละลายที่เหมาะสมสำหรับกระบวนการแยกแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ โดยพิจารณาสารละลาย 5 ชนิด ได้แก่ MEA DGA DEA DIPA MDEA ทำการศึกษาผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงชนิดของสารละลาย การเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของสารละลาย และการเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนโมลของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ต่อโมลของสารละลายเอมีน ที่มีผลต่อการใช้พลังงานในกระบวนการและการทำลายเอ็กเซอร์จีของกระบวนการ จากการวิเคราะห์พบว่าสารละลายที่เหมาะสมเพื่อใช้ในกระบวนการแยกแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ ได้แก่ สารละลายเมทิลไดเอทาโนลามีน (MDEA) เนื่องจากเป็นสารละลายที่ใช้พลังงานในกระบวนการน้อยที่สุด และมีการทำลายเอ็กเซอร์จีน้อยที่สุด โดยความเข้มข้นที่เหมาะสมคือ 20% และอัตราส่วนโมลของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ต่อโมลสารละลายเอมีนเท่ากับ 0.3 นอกจากนั้นยังพบอีกด้วยว่ากระบวนการผลิต MDEA เป็นกระบวนการที่ใช้พลังงานในการผลิตน้อยที่สุดด้วยเช่นกัน