วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545

ตรวจสอบผลของการเห็นคุณค่าในตนเอง การคุกคามต่อการนิยามตนเอง และความใกล้ชิดระหว่างบุคคลต่อความอิจฉา กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตปริญญาตรีจำนวน 240 คน ถูกสุ่มเข้าร่วมการทดลอง 8 เงื่อนไข ผู้ร่วมการทดลองอ่านเรื่องสั้นที่มีเนื้อหาคุกคาม ต่อการนิยามตนเองมากน้อยแตกต่างกัน แล้วให้ประเมินความรู้สึกอิจฉาของตนเอง ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้ที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองสูง เมื่อมีความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดกันมาก การคุกคามต่อการนิยามตนเองมาก ทำให้เกิดความอิจฉามากกว่าการคุกคามต่อการนิยามตนเองน้อย (p < .001) และเมื่อมีความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดกันน้อย การคุกคามต่อการนิยามตนเองมากหรือน้อย ไม่ทำให้เกิดความอิจฉาแตกต่างกัน 2. ผู้ที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองต่ำ เมื่อมีความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดกันมาก การคุกคามต่อการนิยามตนเองมาก ทำให้เกิดความอิจฉามากกว่าการคุกคามต่อการนิยามตนเองน้อย (p < .01) และเมื่อมีความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดกันน้อย การคุกคามต่อการนิยามตนเองมาก ทำให้เกิดความอิจฉามากกว่าการคุกคาม ต่อการนิยามตนเองน้อยเช่นเดียวกัน (p < .001) 3. ผู้ที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองต่ำ มีความอิจฉามากกว่าผู้ที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองสูง (p < .001) 4. การคุกคามต่อการนิยามตนเองมาก ทำให้เกิดความอิจฉามากกว่าการคุกคามต่อการนิยามตนเองน้อย (p < .001)