การศึกษากลไกของพยาธิกำเนิดในโรคมาลาเรียมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณสมบัติของ แอนติเจนชนิดหนึ่งที่เชื้อมาลาเรียสร้างขึ้นและสะสมไว้ที่ผิวเม็ดเลือดแดงในระหว่างการเจริญ เติบโตของเชื้อในเม็ดเลือดแดง แอนติเจนดังกล่าวอาจชักนำการทำงานของระบบภูมิตอบสนอง ของผู้ป่วยมาลาเรียให้มีอย่างต่อเนื่องในระดับสูงเกินควรซึ่งสามารถก่อให้เกิดพยาธิสภาพอย่าง รุนแรงขึ้นในผู้ป่วยได้ การศึกษานี้จึงใช้แอนติเจนจากผิวเม็ดเลือดแดงติดเชื้อมาลาเรียดังกล่าว มาการกระตุ้นเม็ดเลือดขาวชนิดMonocytesของคนปกติและทำการตรวจหาCytokine ในการ ศึกษานี้คือTumor necrosis factor (TNF) ซึ่งจะสามารถทำการตรวจวัดระดับภายหลังการ กระตุ้นได้อย่างชัดเจนโดยใช้เซลล์ที่มีความไวต่อTNF ในการศึกษานี้สามารถเปรียบเทียบคุณ สมบัติการกระตุ้นเม็ดเลือดขาวระหว่างแอนติเจนของ Plasmodium falciparum กับ Plasmodium vivax ได้ ทั้งนี้เพื่อต้องการทราบว่าโรคติดเชื้อมาลาเรียชนิดใดมีประสิทธิภาพใน การกระตุ้นเม็ดเลือดขาวให้หลั่งTNFได้สูงกว่า และหาความสัมพันธ์ของระดับTNFกับพยาธิ สภาพของโรคที่เกิดขึ้น ผลจากการใช้ตัวอย่างเชื้อ Plasmodium falciparum และเชื้อ Plasmodium vivax กระตุ้นเม็ดเลือดขาวพบว่าตัวแก่ของเชื้อ Plasmodium falciparum และ Plasmodium vivax กระตุ้นการหลั่งสารTNF ได้ดีกว่าเชื้อตัวอ่อน แสดงว่าเชื้อมีการสร้างสารกระตุ้นเกิดขึ้นในระยะ ตัวแก่หรือสะสมสารนี้เพิ่มขึ้นที่ผิวของเม็ดเลือดแดงติดเชื้อ เมื่อเปรียบเทียบระดับการหลั่งสาร TNF ระหว่างเชื้อทั้งสองที่อายุใกล้เคียงกันและปริมาณเชื้อเท่ากัน พบว่าเชื้อ Plasmodium vivax มีประสิทธิภาพในการกระตุ้นเหนือกว่าเชื้อ Plasmodium falciparum อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ จากการศึกษาการกระตุ้นด้วยเม็ดเลือดแดงปกติที่ไม่มีเชื้อมาลาเรียไม่พบว่ามีการ กระตุ้นให้หลั่งTNF ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าความเชื่อที่ว่าเชื้อ Plasmodium falciparum ก่อให้เกิดความรุนแรงของโรคมาลาเรียได้มากกว่าเชื้อ Plasmodium vivax โดยอาศัยประสิทธิ ภาพการหลั่งสารTNFกระตุ้นให้เกิดไข้ได้ดีกว่านั้นอาจไม่ถูกต้อง แต่ผลการศึกษาบทบาทของ สารหลั่งจากเม็ดเลือดขาวที่ถูกกระตุ้นต่อเซลล์ผนังหลอดเลือดนั้นพบว่า Plasmodium falciparum ทำให้มี Plateletsเกาะกับเซลล์ผนังหลอดเลือดได้มากกว่า Plasmodium vivax และ ด้วยเหตุนี้อาจเป็นคุณสมบัติสำคัญของเชื้อ Plasmodium falciparum ที่เหนือกว่าในการก่อ พยาธิสภาพของโรคมาลาเรีย Virulence of malaria parasites has been investigated in various geographical malaria endemic areas. Parasite factors causing severity can be shown with different parameters, i.e. production of toxin, stimulation of cytokine production, induction of vascular endothelium damage, etc. One of the factors related to disease severity and pathogenesis of malaria infection is the production of P. falciparum-toxin which induces high tumor necrosis factor (TNF) production. Nonetheless in this study using similar form of antigens, P. vivax could induce a greater TNF production by mononuclear cells than that did by P. falciparum at the same level of parasite density. As expected, more mature form of P. vivax induced the highest level of TNF release. This finding was correlated clearly with the results of a clinical study in Thailand that pyrogenic density of P. vivax was lower than that of P. falciparum. On the other hand, stimulation of mononuclear cells by P. falciparum-infected red cell membrane extracts caused activation of the brain tissue-derived endothelial cells resulting in an increased adherence of platelets within a brief period after co- incubation. P. vivax did not have the same effect on induction of platelet adherence. Human umbilical vein endothelial cells did not show the same response when co- incubated with either P. falciparum or P. vivax-stimulated mononuclear cells. These findings may provide a plausible explanation to the mechanism of pathogenesis in cerebral malaria.