จากการศึกษาชีววิทยาของแมลงเบียน ซึ่งเป็นศัตรูธรรมชาติของแมลงวันผลไม้นั้น จำเป็น ต้องศึกษาและตรวจสอบรายละเอียดตามวัตถุประสงค์หลัก ซึ่งได้ผลดังนี้ 1. การสำรวจ และค้นหาแมลงเบียนในธรรมชาตินั้น สามารถค้นหาได้ จากผลไม้ที่ถูก ทำลายโดยแมลงวันผลไม้ ตามท้องที่ที่ปลอดสารเคมีทั่วไป จากการตรวจสอบไม้ผล เช่น การเวก ไทร ชมพู่ บวบ ฝรั่ง พุทรา มะกอกป่า มะเฟือง มะม่วง ยางโอน สีเสียดเทศ และหูกวาง จาก จังหวัดต่างๆ ในประเทศไทยพบแมลงเบียนชนิด Diachasmimorpha longicaudata-like เป็นส่วน มาก และพบแมลงเบียนชนิด Biosteres arisanus, Biosteres vandenboshi, Psyttalia incisi แต่ พบน้อยกว่า D. longicaudata 2. การเพาะเลี้ยงและปรับปรุงวิธีการเพาะเลี้ยงแมลงเบียนที่ได้จากการสำรวจ ขณะนี้ สามารถเพาะเลี้ยงแมลงเบียนชนิด D. longicaudata-like ได้สำเร็จ โดยวิธีการให้น้ำผึ้ง 10% น้ำ และวิตามินรวมชนิดน้ำเชื่อม 10% เลี้ยงตัวเต็มวัยของแมลงเบียน ณ ที่อุณหภูมิประมาณ 25-29๐C ความชื้นสัมพัทธ์ประมาณ 60-70% D. longicaudata-like วางไข่ในตัวอ่อนแมลงวันผลไม้ระยะที่ 3 ไข่ของแมลงเบียนพัฒนาเป็นตัวอ่อนระยะต่างๆ แมลงเบียน D. longicaudata-like เป็นแมลงเบียน เดี่ยว (วางไข่เพียง 1 ฟอง/ครั้ง) ถ้าแมลงวันผลไม้ถูกโจมตีโดยการวางไข่ของแมลงเบียนมากกว่า 1 ครั้ง (หรือถูกแมลงเบียนหลายตัวโจมตี) พบว่ามีแมลงเบียนเพียงตัวเดียวเท่านั้นที่สามารถอยู่ รอด ตัวอ่อนแมลงเบียนจะเจริญเติบโตโดยอาศัย เนื้อเยื่อและน้ำเลี้ยงของแมลงวันผลไม้เป็นอาหาร จนกระทั่งทำลายชีวิตแมลงวันผลไม้นั้น ขณะเดียวกันก็ยังอาศัยอยู่ในคราบโม่งของแมลงวันผลไม้ นั้น จนในที่สุดเติบโตเป็นตัวเต็มวัยจึงออกจากคราบโม่งของแมลงวันผลไม้ และจะผสมพันธุ์ได้ทันที แมลงเบียนเพศเมียสามารถวางไข่ได้ทันที หลังจากออกจากคราบไข่ที่ไม่ได้รับการผสม จะพัฒนา เป็นแมลงเบียนเพศผู้ ส่วนแมลงเบียนเพศเมียจะพัฒนาจากไข่ที่ได้รับการผสมพันธุ์ สำหรับการเพาะเลี้ยงแมลงเบียน B. arisanus, B. vandenboshi และ P. incisi กำลังอยู่ใน ระหว่างการพัฒนาการเลี้ยงโดยใช้หลักการเลี้ยงคล้ายคลึงกับการเลี้ยงแมลงเบียนชนิด D. longicaudata-like ขณะนี้สามารถพัฒนาการเลี้ยงได้ประมาณ 1-2 รุ่น เท่านั้นจึงต้องทำการ พัฒนาการเลี้ยงต่อไป จากการศึกษาชีววิทยาของแมลงเบียน โดยเฉพาะการศึกษาประสิทธิภาพของแมลงเบียน D. longicaudata-like ในการทำลายตัวหนอนแมลงวันผลไม้ในระยะต่างๆ พบว่า แมลงเบียน ทำลายตัวหนอนแมลงวันผลไม้ระยะที่ 3 ได้ดีที่สุด แมลงเบียนสามารถวางไข่ที่พัฒนาเต็มที่แล้วได้ จำนวนสูงสุดเมื่อมีอายุประมาณ 4-5 วัน หลังจากออกจากคราบโม่ง 3. ในการศึกษาประชากรของแมลงเบียนในแปลงทดลอง ผลการศึกษาแมลงเบียนชนิด D. longicaudata-like ในธรรมชาติ พบเพศเมียมากกว่าเพศผู้ในอัตราส่วนประมาณ เพศผู้:เพศเมีย = 3:4 จำนวนประชากรของแมลงเบียนมีความสัมพันธ์กับจำนวนแมลงวันผลไม้ ซึ่งจำนวนแมลงวัน ผลไม้จะมีความสัมพันธ์โดยตรงกับจำนวนผลไม้แต่ขนาดของผลไม้ และระดับความสูงของผลไม้ (ที่มีแมลงวันผลไม้อยู่) ไม่มีผลต่อการโจมตีของแมลงเบียน แต่แมลงเบียนจากผลโตมีขนาดใหญ่ กว่าแมลงเบียนจากผลขนาดเล็ก ( F = 17.05; df=1,1337; P ? 0.01) จำนวนแมลงเบียนสัมพันธ์ กับจำนวนผลไม้ และจำนวนแมลงวันผลไม้ต่อผลดังสมการ จำนวนแมลงเบียน = 1.79 (จำนวนผล ไม้) + 0.82 (จำนวนแมลงวันผลไม้ต่อผล) - 16.48 จากการศึกษาสภาพแวดล้อมของถิ่นอาศัยพบว่า ความชื้นเฉลี่ยสูงสุดเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประชากรของแมลงวันผลไม้ ขณะที่อุณหภูมิเฉลี่ยสูง สุดก่อนเก็บผล 1 เดือน มีความสำคัญต่อประชากรของแมลงเบียน อย่างไรก็ตามทั้งอุณหภูมิ ความชื้นและน้ำฝนก็มีความสัมพันธ์กันโดยตรง 4. การจำแนกชนิดของแมลงเบียน เป็นขั้นตอนที่มีความสำคัญในการค้นหาแมลงเบียนที่มี ประสิทธิภาพเพื่อการควบคุมและกำจัดแมลงวันผลไม้ การศึกษาจำแนกชนิดของแมลงเบียนโดยใช้ วิธีทางสันฐานวิทยายังคงเป็นปัญหาสำหรับผู้ที่ไม่ชำนาญ ฉะนั้นเทคนิคทาง Electrophoresis จากระบบ Enzyme :- G3PDH, GPI, IDH, ME, MDH, MPI, PGD, และ PGM สามารถใช้จำแนกชนิดของแมลงเบียนได้ดี นอกจากนี้ยังสามารถใช้ศึกษา ความผันแปรทางพันธุกรรมของแมลงเบียน ชนิด D. longicaudata จากท้องที่ต่างกัน ทั้งที่มีรูป ร่างสัณฐานเหมือนกัน The study of population biology of fruit-fly parasitoids requires information on the results of these main objectives:- 1 Exploration of parasitoid from the natural population was done in the areas untreated with insecticide. The parasitized fruit flies can not be distinguished at all from unparasitized ones by the external examination. Therefore, the appropriated method for detection of parasitoids in this study is to collect the rotten fruit infested with fruit flies and maintain them in the laboratory until the adult parasitoids emerge. Examination of the following fruit : Artabotrys siamensis Miq., Ficus pubilimba Merr., Syzygium samarangense, Luffa cylindrica, Psidium guajava Linn., Zizyphus mauritiana Lamk., Averrhoa carambola Linn., Mangifera indica Linn., Spondius pinnata Kurz, Pentace burnanica Kurz, Terminalia catappa Linn. from different localities in Thailand indicates that the common parasitoid is Diachasmimorpha longicaudata-like. However, Diachasmimorpha longicaudata, Biosteres arisanus, Biosteres vandenboshi, Psyttalia incisi and etc. were also found with low density. 2 Method for rearing parasitoid, D. longicaudata-like, in the laboratory was developed and successful more than 20 generations. Adult parasitoids were held in the cage (30X30X30 cm.) at temperature of 25-29?C and 60-70% relative humidity under fluorescent light (12L:12D) in the laboratory. Banana fruits were infested with fruit flies, Bactrocera correcta. Infested fruits were held for 5-6 days or till the third-instar fruit fly larvae were moulted then exposed to the parasitoid population. Diachasmimorpha longicaudata-like is a solitary parasitoid. When more than one egg were laid in an already parasitized host, only one survived. Both the host and the parasitoid developed simultaneously but parasitoid development in early instar host was limited. When the host reached pupa, the parasitoid developed rapidly (because the host provided sufficient food materials). The achieved parasitoid lived under the pupal skin. The emerged female parasitoid can either be mated or lay her egg (without mated) into the host immediately. Female progeny developed from fertilized (diploid) egg but male progeny developed from unfertilized (haploid) egg. Similarly, rearing methods for D. longicaudata, B. arisanus, B. vandenboshi and P. Incisi have been developed but these parasitoids are more difficult to adapt to laboratory condition. They need further studies. 3 Studies of D. longicaudata-like in natural population were conducted on the guava orchard at Nakornpathom Province, central part of Thailand, where no insecticide has been used. A total of 5075 D. longicaudata-like were collected. The sex ratio of male : female was 3:4 (from the total 2026:3013). The main fruit fly collected was B. correcta whereas B. dorsalis occurred at low density throughout 2 years studies. Bactrocera correcta is the major pest of guava fruit. The number of B. correcta was associated with number of guava fruits. There was relationship between the infestation of B. correcta pest and D. longicaudata-like parasitoid. The regression equation of D. longicaudata-like number is described by no. parasitoids = 1.79 (no. fruits) + 0.82(no. fruit flies/ fruit) - 16.48; (F=16.43; df = 1,186; P<0.01; R? = 0.15). The number of B. correcta and D. longicaudata-like was not correlated with fruit size and was also not correlated with fruit position (higher 150 cm. vs. lower 75 cm.). However, D. longicaudata-like size was significantly different with the fruit size (F = 17.05; df = 1,1337; P< 0.01). Analysis of the data on habitat characteristics (eg. temperature, humidity, rain and etc.) obtained indicated that fruit density was associated with the average maximum humidity(r = 0.64; P< 0.01). The average maximum temperature was important and correlated with parasitization (r= 0.53; P<0.01) identified from a natural population of newly emerged adult parasitoids. Although some physical factors were not important, they were directly correlated with each others (eg. temperature was correlated with humidity and rain). 4 Taxonomic determination of fruit fly parasitoids usually using morphological characters is often difficult for non specialist. The potential of polyacrylamide gel electrophoresis have been modified and used as a tool in taxonomy. The results of the electrophoresis analysis of eight enzyme systems (G3PDH, GPI, IDH, ME, MDH, MPI, PGD, and PGM) indicate that all of the enzyme systems tested can be used to distinguish between species. This electrophoresis technique also has been reliable means to investigate the complex species which has been considered as useful information in search for superior parasitoid for the future biological control program.