วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

ศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสมในการขจัดไอออนทองแดงออกจากน้ำเสียสังเคราะห์ และน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหกรรม โดยใช้ถ่านกัมมันต์เกรดการค้า 4 ชนิดคือ ถ่านกัมมันต์ A B และ D ซึ่งถ่านกัมมันต์ทั้ง 4 ชนิดผลิตจากกะลามะพร้าว การทดลองแบ่งออกเป็น การศึกษาความสามารถในการดูดซับไอออนทองแดงบนถ่านกัมมันต์ทั้ง 4 ชนิด โดยมีตัวแปรที่ศึกษาคือ ค่าความเป็นกรดเบส เวลาสัมผัสและไอโซเทอมการดูดซับ ทดสอบประสิทธิภาพในการดูดซับไอออนทองแดงบนถ่านกัมมันต์ โดยใช้การทดลองแบบต่อเนื่อง ศึกษาการฟื้นฟุคุณภาพถ่านกัมมันต์ที่หมดประสิทธิภาพการใช้งาน ในขั้นตอนการศึกษาความสามารถในการดูดซับไอออนทองแดงบนถ่านกัมมันต์ทั้ง 4 ชนิด พบว่าค่าความเป็นกรดเบสที่เหมาะสมในการดูดซับไอออนทองแดงสำหรับ ถ่านกัมมันต์ A คือ ค่าความเป็นกรดเบสเท่ากับ 4 และสำหรับถ่านกัมมันต์ B C และ D มีค่าความเป็นกรดเบสที่เหมาะสม เท่ากับ 5 ถ่านกัมมันต์ ที่มีความสามารถในการดูดซับไอออนทองแดงสูงที่สุดคือ ถ่านกัมมันต์ A รองลงมาเป็นถ่านกัมมันต์ B C และ D ตามลำดับ การทดลองแบบต่อเนื่องได้เลือกใช้ถ่านกัมมันต์ A บรรจุลงในถังดูดซับเพื่อทดสอบประสิทธิภาพการดูดซับไอออนทองแดงพบว่า ถังดูดซับแบบแบ่งส่วนมีระยะเวลาการใช้งานนานกว่า และสามารถกำจัดไอออนทองแดงได้ดีกว่าถังดูดซับแบบคอลัมน์ และเมื่อเปรียบเทียบระหว่างน้ำเสียสังเคราะห์ กับน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหกรรมพบว่า ถ่านกัมมันต์ A สามารถดูดซับไอออนทองแดงที่อยู่ในน้ำเสียจากโรงงานอุตสาหกรรม ได้มากกว่าไอออนทองแดงที่อยู่ในน้ำเสียสังเคราะห์ ถ่านกัมมันต์ A ที่ใช้ในการดูดซับไอออนทองแดงออกจากน้ำเสียงสังเคราะห์ สามารถนำมาฟื้นฟูคุณภาพแล้วกลับมรใช้ใหม่ได้ 2 ครั้ง หลังจากนั้นก็จะหมดประสิทธิภาพในการดูดซับอย่างถาวร ขั้นตอนการแยกไอออนทองแดงออกจากสารละลายกรดไนตริก ที่ได้จากการฟื้นฟูคุณภาพถ่านกัมมันต์พบว่า สามารถแยกไอออนทองแดงได้มากกว่า 90%