การสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์ สำหรับประเมินผลกระทบจากการใช้ที่ดินต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนในลุ่มน้ำน่าน จังหวัดน่าน มีจุดประสงค์เพื่อสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์สำหรับประเมินคุณภาพชีวิต จากสัดส่วนของการใช้ประโยชน์ที่ดินต่าง ๆ ที่ประกอบไปด้วยพื้นที่ป่าไม้ พื้นที่ทำการเกษตร และพื้นที่ชุมชนต่อพื้นที่ลุ่มน้ำทั้งหมด โดยอาศัยดัชนีสำหรับชี้วัดคุณภาพชีวิตตามหลักเกณฑ์ความจำเป็นพื้นฐาน (จปฐ.) ของคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ จำนวน 15 ตัว ที่แบ่งออกเป็น 3 ด้านคือ เศรษฐกิจสังคม และสิ่งแวดล้อม จำนวน 3, 7 และ 5 ตัว ตามลำดับ เป็นตัวแปรในการประเมิน ทำการคัดเลือกลุ่มน้ำย่อยของลุ่มน้ำน่านจำนวน 7 ลุ่มน้ำ เป็นตัวแทนในการศึกษาใช้การวิเคราะห์ความถดถอย เป็นเครื่องมือในการค้นหาสมการคณิตศาสตร์ที่ใช้ประเมินค่าการเปลี่ยนแปลงของดัชนีที่ใช้ชี้วัดคุณภาพชีวิตแต่ละตัว ตามการเปลี่ยนแปลงของสัดส่วนของการใช้ประโยชน์ที่ดินแต่ละชนิด และสมการคณิตศาสตร์ที่ใช้ประเมินค่าระดับของคุณภาพชีวิตจากค่าของดัชนีที่ใช้ชี้วัดคุณภาพชีวิต โดยใช้ความคิดเห็นของคณะกรรมการชั่วคราว(ad hoc committee) และกระบวนการทางคณิตศาสตร์ กำหนดค่าความสำคัญของดัชนีแต่ละตัวที่ใช้ชี้วัดคุณภาพชีวิต และประเมินค่าคุณภาพชีวิตโดยรวมทั้งหมด ผลการศึกษาพบว่า ประชาชนที่อาศัยอยู่ในลุ่มน้ำขุนสถานและลุ่มน้ำปาด มีคุณภาพชีวิตปานกลาง ในขณะเดียวกันประชาชนที่อาศัยในลุ่มน้ำเปือ ลุ่มน้ำห้วยสะแตง ลุ่มน้ำน้ำกิและลุ่มน้ำแม่สนาน มีคุณภาพชีวิตค่อนข้างต่ำ สุดท้ายประชาชนในลุ่มน้ำแม่เปียงเป้า มีคุณภาพชีวิตที่ต่ำ และจากการวิเคราะห์กลับไปสู่ปัจจัยที่มีบทบาทต่อคุณภาพชีวิต พบว่าในภาพรวมแล้วประชาชนที่อาศัยอยู่ในลุ่มน้ำน่านจะมีคุณภาพชีวิตในระดับปานกลาง ถึงระดับค่อนข้างสูงควรจะมีพื้นที่ป่าไม้เหลืออยู่ในลุ่มน้ำอย่างน้อยที่สุด ตั้งแต่ 58 เปอร์เซ็นต์ ถึง74 เปอร์เซ็นต์