การศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการลดฮีมของโกลบินเลือดหมูที่ค่าความเป็นกรดด่าง2 และ 3 ความเข้มข้นของโซเดียมคาร์บอนซิเมทิลเซลลูโลสร้อยละ 1, 1.5, และ 2 เพื่อเพิ่มสีในไส้กรอกลดไนไตรท์ พบว่าการลดฮีมที่ค่าความเป็นกรดด่าง 2 จะมีประสิทธิภาพดีกว่าแต่จะได้โกลบินเลือดหมูที่มีค่าความสามารถในการละลาย การจับน้ำ การดูดซับน้ำมันการเกิดอิมัลชัน และมีสมบัติช่วยให้อิมัลชันคงตัวต่ำกว่าโกลบินเลือดหมูที่ผ่านการลดฮีมที่ค่าความเป็นกรดด่าง 3 ในการลดฮีมที่ค่าความเป็นกรดด่าง 3 และใช้โซเดียมคาร์บอกซิเมทิลเซลลูโลสร้อยละ 2 จะได้โกลบินเลือดหมูที่มีปริมาณเหล็กต่ำ คือ97.2 มิลลิกรัมต่อตัวอย่าง 100 กรัม และมีความสว่างของสีดีกว่าเมื่อใช้ความเข้มข้นของโซเดียมคาร์บอกซิเมทิลเซลลูโลสที่ต่ำกว่าจึงไปใช้ศึกษาการผลิตไส้กรอกลดไนไตรท์ต่อไปจากการทดลองเติมโกลบินเลือดหมูที่ผ่านและไม่ผ่านการลดฮีมร้อยละ 0.5, 1 และ 1.5ในไส้กรอกที่ลดไนไตรท์เหลือ 40 และ 80 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม พบว่าช่วยลดการสูญเสียน้ำหนักภายหลังการทำสุก และปรับปรุงคุณภาพด้านต่างๆ ให้ดีขึ้น ได้แก่ เพิ่มความสามารถในการอุ้มน้ำ ความคงตัวของอิมัลชัน ความแข็ง อัตราการคืนตัว และค่าสี โดยไส้กรอกที่ลดไนไตรท์เหลือ 40 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม และเติมโกลบินเลือดหมูที่ผ่านการลดฮีมร้อยละ 0.5 ได้รับคะแนนความชอบรวมสูงที่สุด จากการศึกษาผลของการเติมโกลบินเลือดหมูที่ผ่านการลดฮีมร้อยละ 0.5 ในไส้กรอกที่ลดไนไตรท์เหลือ40 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ต่อคุณภาพของผลิตภัณฑ์ และอายุการเก็บที่ 4 องศาเซลเซียสโดยมีการเติมโพแทสเซียมซอร์เบต หรือแอลฟาโทโคเฟอรอล หรือเติมทั้งโพแทสเซียมซอร์เบตและแอลฟาโทโคเฟอรอลร่วมด้วย พบว่าตัวอย่างที่เติมแอลฟาโทโคเฟอรอลสามารถชะลอการเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชัน ทำให้ได้ไส้กรอกที่มีค่า TBA ต่ำคือ 0.21 มิลลิกรัมมาลอนอัลดีไฮด์ต่อกิโลกรัม เมื่อเก็บไว้ 15 วัน ส่วนการเติมโพแทสเซียม-ซอร์เบต หรือเติมทั้งโพแทสเซียมซอร์เบต และแอลฟาโทโคเฟอรอล สามารถยืดอายุการเก็บได้ 12 วันและการเติมแอลฟาโทโคเฟอรอล 50 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ได้รับคะแนนความชอบรวมสูงที่สุดแต่เก็บรักษาได้เพียง 9 วัน