งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ผลสัมฤทธิ์ใน การอ่านวินิจสารร้อยกรองรูปแบบใหม่ ผลสัมฤทธิ์ในการ เขียนเชิงสร้างสรรค์ และความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ ทั้งสองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ในโรงเรียนสังกัด กรมสามัญ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา กลุ่มตัวอย่างเป็น นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 149 คน ซึ่งได้จาก การสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือวิจัยเป็นแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ ในการอ่านวินิจสารร้อยกรองรูปแบบใหม่ และการเขียนเชิง สร้างสรรค์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยผ่านการตรวจสอบความตรง ด้านเนื้อหา และการใช้ภาษาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 7 ท่าน มีค่าความเที่ยง 0.83 และ 0.90 ผู้วิจัยตรวจและรวบรวม ข้อมูลจากผลการสอบที่ครูผู้สอนเป็นผู้สอบ วิเคราะห์ข้อมูล ด้วยการหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และทดสอบความมีนัย สำคัญของค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์โดยใช้ t-test ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ในการอ่านวินิจสารร้อยกรอง รูปแบบใหม่ และผลสัมฤทธิ์ในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของ นักเรียนอยู่ในระดับต่ำ และผลสัมฤทธิ์ทั้งสองมีความสัมพันธ์ กันในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05