การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการ ฝึกอบรมด้านอาหารโภชนาการที่มีต่อกลุ่มสตรีในด้านความรู้ ทัศนคติและพฤติกรรมด้านอาหารโภชนาการโดยจำแนกตามระดับการ ศึกษา อายุ และรายได้ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยนี้เป็นกลุ่มสตรีไทยมุสลิม ที่เป็นสมาชิกกลุ่มสตรีระดับหมู่บ้าน ในหมู่ที่ 9 บ้าน- ห้วยโอน ตำบลกำแพงเพชร อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา ที่ สมัครเข้าร่วมโครงการฝึกอบรมด้านอาหารโภชนาการด้วยความ สมัครใจ จำนวน 50 คน สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวม ข้อมูลได้แก่ แบบสอบถาม ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมด้าน อาหารโภชนาการ การเก็บข้อมูล ผู้วิจัยออกไปเก็บข้อมูลด้วย ตนเอง และนำข้อมูลที่ได้มาทำการวิเคราะห์โดยใช้การทดสอบ ความแปรปรวนแบบสองทาง (Two-Way ANOVA) ชนิดวัดซ้ำ (Repeated Measure) โดยใช้ตัวแปรอิสระและตัวแปรตามทีละตัว เพื่อทดสอบความแตกต่างระหว่างก่อนและหลัง โครงการฝึกอบรม ด้านอาหารโภชนาการ และลักษณะกิริยาร่วมของของกลุ่มตัวแปร ที่ระดับความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 ผลการวิจัยพบว่า การจัดโครงการฝึกอบรมทำให้ความรู้ด้านอาหารโภชนาการ ทัศนคติต่ออาหารโภชนาการ และพฤติกรรมด้านอาหารโภชนาการ แตกต่างกันระหว่างก่อนและหลัง โครงการฝึกอบรมอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (P=.0001) กลุ่มสตรีที่มีระดับการศึกษาต่างกัน มีความรู้ด้าน อาหารโภชนาการ และมีพฤติกรรมด้านอาหารโภชนาการก่อนและ หลังโครงการฝึกอบรมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P=.0001 และ P=.0152) แต่มีทัศนคติต่ออาหารโภชนาการก่อน และหลังโครงการฝึกอบรมไม่แตกต่างกัน กลุ่มสตรีที่มีระดับอายุต่างกัน มีความรู้ด้านอาหาร โภชนาการ และมีทัศนคติต่ออาหารโภชนาการก่อนและหลัง โครงการฝึกอบรมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P=0.0001) แต่มีพฤติกรรมด้านอาหารโภขนาการก่อนและหลัง โครงการฝึกอบรมไม่แตกต่างกัน กลุ่มสตรีที่มีระดับรายได้ต่างกันมีความรู้ด้านอาหาร โภชนาการ และมีพฤติกรรมด้านอาหารโภชนาการก่อนและหลังโครง- การฝึกอบรมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P=.0017) และ (P=.0001) แต่มีทัศนคติต่ออาหารโภชนาการก่อนและหลัง โครงการฝึกอบรมไม่แตกต่างกัน กริยาร่วมมีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่างระดับการศึกษากับความรู้ด้านอาหารโภชนาการก่อนและ หลังโครงการฝึกอบรม (P=.0001) ระหว่างระดับอายุกับความรู้ ด้านอาหารโภชนาการก่อนและหลังโครงการฝึกอบรม (P=.0001) ระหว่างระดับอายุกับทัศนคติต่ออาหารโภชนาการก่อนและหลัง โครงการฝึกอบรม (P=.0001) ระหว่างระดับการศึกษากับพฤติ- กรรมด้านอาหารโภชนาการก่อนและหลังโครงการฝึกอบรม (P=.0194) ระหว่างระดับรายได้กับพฤติกรรมด้านอาหารโภชนา- การก่อนและหลังโครงการฝึกอบรม (P=.0001)