การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการตั้งชื่อของคนไทยในแง่มุม ต่างๆ โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น 5 บท คือ บทที่ 1 บทนำ กล่าวถึงจุดมุ่งหมายและ ขอบเขตของการวิจัย บทที่ 2 กล่าวถึงความเป็นมาของการตั้งชื่อและการตั้งชื่อ ตามหลักโหราศาสตร์ของคนไทย บทที่ 3 ศึกษาและเปรียบเทียบผู้ตั้งชื่อและ เงื่อนไขในการตั้งชื่อ บทที่ 4 ศึกษาความสัมพันธ์ของชื่อบุคคลในครอบครัว เดียวกัน และบทที่ 5 สรุปผลการวิจัยและข้อเสนอแนะ ผลการศึกษาสรุปได้ว่าความเป็นมาของการตั้งชื่อของคนไทยสอดคล้องกับ ค่านิยมและความเชื่อของคนไทยมาตลอดทุกยุคทุกสมัย เป็นต้นว่า ความเชื่อ เรื่องอำนาจลึกลับ และความเชื่อทางพุทธศาสนา ส่วนหลักโหราศาสตร์ในการตั้งชื่อ เป็นที่นิยม ได้แก่ นามทักษาปกรณ์ ซึ่งแบ่งเป็น 3 หลัก คือ หลักการตั้งชื่อ ตามอักษรวันเกิด หลักการตั้งชื่อตามนามกำเนิด และหลักการตั้งชื่อตามนามปีเกิด ทั้งนี้ทุกหลักล้วนแนะนำให้หลีกเลี่ยงอักษรที่เป็นกาลกิณี ผลการศึกษาเรื่องผู้ตั้งชื่อพบว่าผู้ตั้งชื่ออาจได้แก่ บิดามารดา พระภิกษุ ญาติผู้ใหญ่ ผู้รู้ และผู้ที่เกี่ยวข้องกับการเกิดของทารก โดยบิดา มารดาเป็นผู้ตั้งชื่อเป็นส่วนใหญ่ และมีแนวโน้มว่าบิดามารดาจะตั้งชื่อเอง น้อยลงแต่จะเลือกชื่อจากหนังสือแนะนำการตั้งชื่อมากขึ้น ส่วนเงื่อนไขในการ ตั้งชื่อพบว่ามี 9 เงื่อนไข คือ เพศ หลักโหราศาสตร์ ความหมาย ความไพเราะ ความแปลกใหม่ ชื่อบุคคลในครอบครัว นามสกุล การเลียนแบบ และเสียงที่อาจเกิด ปัญหา โดยกลุ่มอายุน้อยมีแนวโน้มว่าจะตั้งชื่อให้มีความแปลกใหม่มากขึ้น ผลการศึกษาเรื่องความสัมพันธ์ของชื่อบุคคลในครอบครัวเดียวกันพบว่ามี ความสัมพันธ์ 4 ประเภท ได้แก่ ความสัมพันธ์ทางเสียง ประกอบด้วย ความสัมพันธ์ ทางเสียงพยัญชนะต้นและพยางค์หน้า ความสัมพันธ์ทางเสียงพยัญชนะต้นของพยางค์ หลัง ความสัมพันธ์ทางเสียงพยัญชนะต้นของทุกพยางค์ และความสัมพันธ์ทางเสียง สัมผัสสระ ความสัมพันธ์ทางพยางค์ ประกอบด้วย ความสัมพันธ์ทางรูปพยางค์หน้า และความสัมพันธ์ทางรูปพยางค์หลัง ความสัมพันธ์ทางคำ และความสัมพันธ์ทาง ความหมาย โดยกลุ่มอายุน้อยมีแนวโน้มว่าจะตั้งชื่อบุคคลในครอบครัวให้มีความ สัมพันธ์กันมากขึ้น