การถ่ายภาพถือเป็นศิลปะแขนงหนึ่งที่เกิดจากการเรียนรู้ เพื่อความสมบูรณ์ ในการสร้างสรรค์งานต่าง ๆ อิเล็กทรอนิกส์แฟลชนับเป็นอุปกรณ์ที่สำคัญสำหรับการ ถ่ายภาพชนิดหนึ่ง เนื่องจากเป็นอุปกรณ์ที่สามารถช่วยให้แสงสว่างในการถ่ายภาพ แต่มักเป็นปัญหาสำหรับผู้ใช้เพราะยังขาดรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการใช้งาน อิเล็กทรอนิกส์แฟลช งานวิจัยนี้สามารถแก้ปัญหาด้านการขาดสื่อการเรียนการสอน และสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับการใช้งานของอิเล็กทรอนิกส์แฟลช การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาบทเรียนวีดิทัศน์ วิชาถ่ายภาพ เรื่อง "อิเล็กทรอนิกส์แฟลช สำหรับกล้องถ่ายภาพ 35 มม." และศึกษาผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนก่อนและหลังของนักศึกษาที่เรียนโดยบทเรียนวีดิทัศน์ ตัวอย่างของ การวิจัย คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 2 คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัย ศิลปากรที่เรียนวิชาถ่ายภาพ จำนวน 30 คน ใช้วิธีการทดลอง โดยให้นักศึกษา เรียนจากบทเรียนวีดิทัศน์ที่ได้ผ่านการหาประสิทธิภาพตามเกณฑ์มาตรฐานที่ กำหนดไว้ ใช้เวลาในการทดลอง 1 สัปดาห์ 3 คาบ คาบเรียนละ 50 นาที เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสอบถามความคิดเห็นสำหรับ ผู้เชี่ยวชาญ 2) บทเรียนวีดิทัศน์วิชาถ่ายภาพ เรื่องอิเล็กทรอนิกส์แฟลชสำหรับ กล้องถ่ายภาพ 35 มม. 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 4) แบบวัดความ คิดเห็นที่มีต่อบทเรียนวีดิทัศน์ การวิเคราะห์ข้อมูล ใช้มัธยฐานและพิสัยระหว่างควอไทล์ เพื่อการวิเคราะห์ แบบสอบถามแบบเดลฟายและใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t แบบเป็นคู่ (paired-samples t test) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ประสิทธิภาพของบทเรียนวีดิทัศน์ 3 ตอน แบ่งได้ดังนี้ บทเรียน ตอนที่ 1 มีค่า 84.30 บทเรียนตอนที่ 2 มีค่า 81.53 บทเรียนตอนที่ 3 มีค่า 87.92 โดยบทเรียนวีดิทัศน์ทั้ง 3 ตอนอยู่ในเกณฑ์ที่มีประสิทธิภาพ 2. การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน พบว่า คะแนนก่อนเรียนและ หลังเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (ตอนที่1 t*=19.90) (ตอนที่ 2 t*=26.04) (ตอนที่3 t*=26.27) เมื่อ t*>t(,01.29)=2.756 3. ความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อบทเรียนวีดิทัศน์ เรื่อง อิเล็กทรอนิกส์ แฟลช สำหรับกล้องถ่ายภาพ 35 มม. อยู่ในระดับดี โดยมีค่าเฉลี่ย 4.24 และส่วน เบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.65