งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบปรัมปราคติเรื่องการสร้าง โลกในนิทานไทยล้านนา ในการศึกษาโครงสร้างและเนื้อหาของปรัมปราคติเรื่องการ สร้างโลกของชาวไทยล้านนา ทั้งสำนวนบอกเล่าและสำนวนลายลักษณ์ที่รวบรวมได้ 25 สำนวน เพื่อวิเคราะห์ความเชื่อดั้งเดิมของชาวไทยล้านนาเกี่ยวกับการสร้างโลก สร้างมนุษย์ และเพื่อศึกษาความหมายแฝงที่อยู่ในนิทาน เพื่อจะได้เข้าใจสารและ สื่อความหมายต่างๆ นอกจากนี้งานวิจัยนี้ต้องการแสดงให้เห็นความสำคัญของวรรณกรรม มุขปาฐะ ที่สามารถนำมาใช้เป็นข้อมูลด้านวิชาการ นอกเหนือจากความบันเทิง ปรัมปราคติเรื่องการสร้างโลกของชาวไทยล้านนาสามารถแบ่งเป็นประเภทได้ 4 แบบเรื่องคือ แบบเรื่องประเภทเทวดาลงมากินดิน, แบบเรื่องประเภทปู่ย่าสร้างโลก, แบบเรื่องประเภทมนุษย์เกิดมาจากปูยักษ์ และแบบเรื่องประเภทมนุษย์เกิดมาจาก แมงมุมและน้ำเต้า ความหลากหลายเหล่านี้ได้รับอิทธิพลจากความเชื่อดั้งเดิม ความ เชื่อทางพุทธศาสนา ความเชื่อทางศาสนาพราหมณ์ รวมทั้งอิทธิพลจากกลุ่มชนชาติไทย การวิเคาระห์โครงสร้างของปรัมปราคติเรื่องการสร้างโลก ทำให้พบลักษณะเฉพาะของ นิทานล้านนา คือ การไม่อธิบายวิธีการสร้างโลกและ กำเนิดชาติพันธุ์ต่างๆ การวิเคาระห์เนื้อหาของปรัมปราคติเรื่องการสร้างโลกได้สะท้อนระบบความคิด ความเชื่อ และวัฒนธรรมของชาวไทยล้านนา หลายประการ ประการแรก ชาวไทยล้านนา เชื่อว่ามนุษย์เป็นลูกหลานของชาวฟ้าประการที่สอง ปรัมปราคติเรื่องการสร้างโลก สะท้อนภาพสังคมล้านนายุคแรกเริ่มก่อตั้งอาณาจักร อาทิ การปกครอง วิถีชีวิต ชาวบ้าน ศาสนา วัฒนธรรมประเพณี เป็นต้น ประการที่สาม ปรัมปราคติเรื่องการ สร้างโลกได้สอดแทรกคำสอนพุทธศาสนา ที่เปรียบเหมือนปรัชญาในการดำเนินชีวิตอย่าง มีความสุขในการอยู่ร่วมกันในสังคม ภาพสะท้อนเหล่านี้แสดงให้เห็นความสัมพันธ์ของ ปรัมปราคติเรื่องการสร้างโลกกับศาสตร์สาขาต่างๆ ซึ่งทั้งหมดนี้สะท้อนภูมิปัญญา ของบรรพชนชาวไทยล้านนา ในสังคมปัจจุบัน แม้ว่าปรัมปราคติเรื่องการสร้างโลกจะไม่เป็นที่รู้จัก ในกลุ่มชนรุ่นใหม่ชาวล้านนา แต่เรื่องราวของการสร้างโลกได้ถูกถ่ายทอดทาง ประเพณีและพิธีกรรมที่พวกเขาปฎิบัติสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน งานวิจัยนี้พยายามชี้ให้เห็นความสำคัญของปรัมปราคติเรื่องการสร้างโลกของ ชาวไทยล้านนา ที่เปรียบเหมือนวัฒนธรรมของมนุษย์ และเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละ ท้องถิ่น ซึ่งชนรุ่นหลังควรหันมาสนใจ และอนุรักษ์ให้คงอยู่ในสังคมต่อไป