การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสิ่งแวดล้อมทางสังคมของนักเรียนวัยรุ่น 2) ศึกษาการบรรลุงานตามขั้นพัฒนาการของนักเรียนวัยรุ่น 3) ศึกษาพฤติกรรมทางสังคมของ นักเรียนวัยรุ่น 4) เปรียบเทียบความแตกต่างของการบรรลุงานตามขั้นพัฒนาการของ นักเรียนวัยรุ่นที่ได้รับรูปแบบสิ่งแวดล้อมทางสังคมที่แตกต่างกัน 5) เปรียบเทียบ ความแตกต่างของพฤติกรรมที่แสดงออกทางสังคมของนักเรียนวัยรุ่นที่บรรลุงานตามขั้นพัฒนาการต่างกัน 6) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบรรลุงานตามขั้นพัฒนาการ และพฤติกรรมทางสังคมของนักเรียนวัยรุ่น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ นักเรียนชายและหญิง ที่กำลังศึกษาอยู่ในชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 6 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2542 ของโรงเรียนในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 2 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนลาซาล กับโรงเรียนสิริรัตนาธร จำนวน 149 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป จำนวน 1 ชุด แบบวัดตัวแปรที่ศึกษา จำนวน 3 ชุด คือ 1) แบบวัดสิ่งแวดล้อมทางสังคม 2) แบบวัดการบรรลุงานตามขั้นพัฒนาการของวัยรุ่น 3) แบบวัดพฤติกรรมทางสังคม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การหาค่าร้อยละ ค่าคะแนนเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบน มาตรฐาน การทดสอบค่าที และการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า 1) นักเรียนวัยรุ่นได้รับประสบการณ์จากครอบครัวในระดับมากและได้รับประสบการณ์ จากโรงเรียนในระดับปานกลาง 2) นักเรียนวัยรุ่นบรรลุงานตามขั้นพัฒนาการในระดับมาก 3) นักเรียนวัยรุ่นมีพฤติกรรมทางสังคมในระดับปานกลาง 4) นักเรียนวัยรุ่นที่ได้รับสิ่งแวดล้อม ทางสังคมที่ต่างกัน จะบรรลุงานตามขั้นพัฒนาการต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างยิ่งที่ระดับ .001 5) นักเรียนวัยรุ่นที่บรรลุงานตามขั้นพัฒนาการต่างกัน จะมีพฤติกรรมทางสังคมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติอย่างยิ่งที่ระดับ .001 6) การบรรลุงานตามขั้นพัฒนาการของนักเรียน วัยรุ่นมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมทางสังคมในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างยิ่งที่ระดับ .001 (r = 0.5850)