การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้และความคิดเห็นของเจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัย มูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง ที่มีต่อการป้องกันรักษาวัตถุพยานในสถานที่เกิดเหตุ ทั้งนี้เพื่อแสวงหาแนวทางที่ถูกต้องในการป้องกันรักษาวัตถุพยานในสถานที่เกิดเหตุ ข้อมูลในการวิจัยเก็บรวบรวมจากเจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัย มูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง โดยใช้แบบสอบถามจำนวน 100 ราย แต่ได้รับการตอบกลับคืนมาจำนวน80 ราย และโดยการสังเกตแบบมีส่วนร่วมแล้ว จึงเลือกทำการสัมภาษณ์เจาะลึกจำนวน6 ราย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิตค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบความแปรปรวน, ค่าสหสัมพันธ์ ซึ่งทดสอบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า 1.เจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัยที่มีสถานภาพสมรสแตกต่างกัน มีความรู้ต่อการป้องกันรักษาวัตถุพยานในสถานที่เกิดเหตุแตกต่างกัน 2.เจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัยที่มีระยะเวลาปฏิบัติงานมากจะมีความรู้ต่อการป้องกันรักษาวัตถุพยานในสถานที่เกิดเหตุมากกว่าเจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัยที่มีระยะเวลาปฏิบัติงานน้อย 3.เจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัยที่มีการเข้าร่วมอบรมประชุมสัมมนาความรู้เกี่ยวกับงานด้านบรรเทาสาธารณภัยและกู้ภัย จะมีความรู้ต่อการป้องกันรักษาวัตถุพยานในสถานที่เกิดเหตุมากกว่าเจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัยที่ไม่มีการเข้าร่วมอบรมประชุมสัมมนา 4.เจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัยที่มีการเข้าร่วมอบรมประชุมสัมมนาความรู้เกี่ยวกับงานด้านนิติเวชหรือด้านการป้องกันรักษาวัตถุพยานในสถานที่เกิดเหตุจะมีความคิดเห็นต่อการป้องกันรักษาวัตถุพยานในสถานที่เกิดเหตุมากกว่าเจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัยที่ไม่มีการเข้าร่วมอบรมประชุมสัมมนา 5.ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และความคิดเห็นของเจ้าหน้าที่บรรเทาสาธารณภัยต่อการป้องกันรักษาวัตถุพยานในสถานที่เกิดเหตุ มีความสัมพันธ์เชิงบวก