วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้ คือ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมการ บริหารด้านภาวะผู้นำ การตัดสินใจ แรงจูงใจ และการติดต่อสื่อสาร ของกลุ่มผู้บริหาร โรงเรียนประถมศึกษาที่ดีเด่นและไม่ดีเด่น และเพื่อวิเคราะห์หาพฤติกรรมการบริหาร ด้าน ภาวะผู้นำ การตัดสินใจแรงจูงใจ และการติดต่อสื่อสาร ที่สามารถจำแนกความสำเร็จ ทางการบริหารของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเป็นผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ จำนวนรวมทั้งสิ้น 828 คน โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ 1 ผู้บริหารโรงเรียนดีเด่น จำนวน 419 คน และกลุ่มที่ 2 ผู้บริหาร โรงเรียนไม่ดีเด่น จำนวน 409 คน เครื่องมือการวิจัยเป็นแบบสอบถาม ซึ่งผู้วิจัย สร้างขึ้นเองส่วนหนึ่ง และ ผู้วิจัยพัฒนามาจากผู้อื่นอีกส่วนหนึ่ง และสถิติที่ใช้ ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าคะแนนเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน MANOVA และการวิเคราะห์จำแนกประเภทแบบเพิ่มตัวแปรทีละขั้น ผลการวิจัยพบว่า 1. การทดสอบโดยรวม พบว่า มีความแตกต่างระหว่างกลุ่มผู้บริหารโรงเรียนดีเด่น และผู้บริหารโรงเรียนไม่ดีเด่น ในตัวแปรตามทั้งหมด 19 ตัวแปร อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับสูง (P=.000) และเมื่อทำการประมาณค่าแบบช่วงของพฤติกรรมการบริหาร แบบใดที่มีส่วนสนับสนุนให้สองกลุ่มแตกต่างกัน พบว่า พฤติกรรมการบริหารทั้งหมด 19 แบบมีส่วนสนับสนุนให้ทั้งสองกลุ่มแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยพฤติกรรมการบริหารที่มีส่วนสนับสนุนให้มีความแตกต่างระหว่างกลุ่มสูงที่สุด คือ แรงจูงใจใฝ่อำนาจ รองลงมา คือ แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ แรงจูงใจใฝ่สัมพันธ์ ภาวะผู้นำแบบ มุ่งงาน ภาวะผู้นำแบบมุ่งสถานการณ์ การติดต่อสื่อสารแบบเปิดเผย การติดต่อสื่อสารแบบ มิตรไมตรี ภาวะผู้นำแบบมุ่งสัมพันธ์ การติดต่อสื่อสารแบบแสดงความสนใจ การติดต่อสื่อสาร แบบผ่อนคลาย การติดต่อสื่อสารแบบสร้างรอยประทับใจ การติดต่อแม่นตรง การตัดสินใจแบบ เห็นพ้องต้องกัน การตัดสินใจแบบปรึกษาหารือ การตัดสินใจแบบออกคำสั่ง การติดต่อ สื่อสารแบบใช้ภาษาท่าทางเกินกว่าเหตุ การติดต่อสื่อสารแบบมีชีวิตชีวา การติดต่อ สื่อสารแบบผูกขาด และการติดต่อสื่อสารแบบขัดแย้ง ตามลำดับ โดยกลุ่มผู้บริหารโรงเรียน ดีเดีนจะมีค่าเฉลี่ยของพฤติกรรมการบริหารทุกแบบสูงกว่ากลุ่มผู้บริหารโรงเรียน ไม่ดีเด่น ยกเว้นแต่การติดต่อสื่อสารแบบขัดแย้งเท่านั้นที่กลุ่มผู้บริหารโรงเรียน ดีเด่นมีค่าเฉลี่ยน้อยกว่ากลุ่มผู้บริหารโรงเรียนไม่ดีเด่น 2. เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลด้วย Two-way MANOVA ปรากฏว่า ไม่สามารถสรุป ได้ว่ามีปฏิสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มโรงเรียน (ดีเด่น-ไม่ดีเด่น) และกลุ่มวิชาเอก (การบริหารการศึกษา-อื่น ๆ ) แต่ Main effect ของกลุ่มวิชาเอกแตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ โดยพฤติกรรมการบริหารที่สนับสนุนให้มีความแตกต่างระหว่างกลุ่ม สูงที่สุด คือ การติดต่อสื่อสารแบบผ่อนคลาย รองลงมาคือ การติดต่อสื่อสารแบบใช้ ภาษาท่าทางเกินกว่าเหตุ การติดต่อสื่อสารแบบสร้างรอยประทับใจ การติดต่อสื่อสาร แบบขัดแย้ง การติดต่อสื่อสารแบบผูกขาดการติดต่อสื่อสารแบบแม่นตรง การติดต่อสื่อสาร แบบมีชีวิตชีวา การตัดสินใจแบบออกคำสั่งและแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ตามลำดับ โดย กลุ่มวิชาเอกการบริหารการศึกษามีค่าเฉลี่ยของพฤติกรรมการบริหารแต่ละแบบสูงกว่า กลุ่มวิชาเอกอื่น ๆ 3. พฤติกรรมการบริหารที่สามารถจำแนกระหว่างกลุ่มผู้บริหารโรงเรียนดีเด่น และไม่ดีเด่น ที่สำคัญมี 7 แบบ คือ แรงจูงใจใฝ่อำนาจ แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ภาวะ ผู้นำแบบมุ่งงาน ภาวะผู้นำแบบมุ่งสถานการณ์ การติดต่อสื่อสารแบบเปิดเผย การติดต่อ สื่อสารแบบสร้างรอยประทับใจ และการตัดสินใจแบบปรึกษาหารือ ตามลำดับ โดยกลุ่มผู้ บริหารโรงเรียนดีเด่นจะมีการใช้พฤติกรรมการบริหารทุกแบบสูงกว่ากลุ่มผู้บริหาร โรงเรียนไม่ดีเด่น อย่างชัดเจน