ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาถึงสภาพเศรษฐกิจของมณฑล นครชัยศรี ระหว่าง พ.ศ. 2438 - 2475 ทางด้านเกษตรกรรม อุตสาหกรรม และพานิชกรรม โดยพิจารณาคือ สภาพการผลิต อุปสรรค และปัญหา และการแก้ปัญหาทั้งของราษฎรและการดำเนินการของรัฐบาล เกี่ยวกับปัญหาต่าง ๆ พบว่ามณฑลนครชัยศรีเป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญ ของประเทศ การทำนาเป็นอาชีพที่ทำรายได้หลักแก่มณฑลนี้ พื้นที่ปลูกข้าว ส่วนใหญ่อยู่ในเมืองสุพรรณบุรีและสมุทรสาคร และความเจริญของการปลูกข้าว ได้เป็นผลสืบเนื่องให้เกิดกิจการโรงสีขึ้นเป็นจำนวนมาก อาชีพการประมง น้ำเค็ม และการทำนาเกลือ เป็นอาชีพสำคัญของราษฎรในเมืองสมุทรสาคร การประมงน้ำเค็มนั้นต้องใช้ทุนสูงและวิธีการที่สลับซับซ้อน ส่วนการทำนาเกลือ นั้นยังคงอาศัยวิธีการผลิตแบบดั้งเดิมที่ทำสืบต่อกันมา กิจการที่ต้องอาศัย ทุนในการดำเนินการสูงและวิธีการที่ยุ่งยาก เช่น กิจการโรงสีข้าว การประมงน้ำเค็มรายใหญ่ ส่วนมากมักจะตกอยู่ในมือของคนจีน เพราะชาวจีนมีความสามารถในการสะสมทุน และมีความชำนาญ ในการประกอบการมากกว่าคนไทย ซึ่งยึดอาชีพการทำนาเป็นหลัก บทบาทของรัฐบาลต่อสภาพเศรษฐกิจในมณฑลนี้ได้แก่การขุดคลอง ซึ่งช่วยให้มีการเพิ่มเนื้อที่การทำนา การปราบปรามโจรผู้ร้าย ช่วยให้ราษฎร ประกอบอาชีพโดยปกติสุข รวมทั้งการช่วยเหลือในยามที่ราษฎรประสบปัญหา ในการประกอบอาชีพเช่น น้ำท่วมหรือฝนแล้ง สภาพเศรษฐกิจในมณฑลนครชัยศรี เป็นลักษณะการผลิตเพื่อการค้า ผลผลิตที่สำคัญได้แก่ข้าว แต่วิธีการผลิต ยังคงเป็นวิธีการแบบดั้งเดิม ชาวนายังคงดำรงชีวิตแบบง่าย ๆ ยังปรับตัวให้เข้ากับสภาพสังคมแบบใหม่ ซึ่งเริ่มเป็นสังคมแบบการค้าได้ดีพอ เปิดโอกาสให้ชาวจีนซึ่งปรับตัวได้ดีกว่า มีความสามารถในการสะสมทุน จึงเป็นผู้มีบทบาทในด้านพานิชกรรมและอุตสาหกรรม ส่วนชาวไทย ยังคมมีบทบาทในด้านเกษตรกรรม